Allahın Rızasını Kazanmak İçin Hz Aliyi Öldürmek 4 Bölüm

Peygamberimiz  ‘’ Ben  Arabım  ama  Arap  benden  değildir’’ Demiş  midir?

Bu  oldukça  zayıf  bir  hadis  ama  az  sonra  okuyacaklarınızı  görünce  insan  ‘’  Evet  demiştir ‘’ demekten  kendisini  alamıyor.

*****
Sıffin  savaşından  sonra Hz.  Ali  baktı  ki  ordusunun  önemli  bir  kısmı  savaşmak  istemiyor,  çaresiz  Kufe’ye  geri  dönme  kararı  verdi  ancak  ordusundan  12.000  Kişi  Harura denen  bir  yere  çekilerek  ayrıldılar.

Harura’ya  çekilen  bu  12.000 Kişi,  başlarına  Abdullah  İbni  Vehb  adında birini  geçirdiler. Hepsinin  ortak  kanaati  Hz.  Ali’nin  kendi  halifeliğinden  şüpheye  düşerek  Allah’ın  hükmü  dışına  çıktığı,  yani  kafir   olduğuydu (hâşâ )

Hz.  Ali  bunlara  nasihat  etti. ‘’  Hüküm  Allah’ındır ‘’  Ayetini  bir  güzel  tefsir  etti  ama  onlar  hâlâ  Hz.  Ali’ye  ‘’  Sen  küfre  düştün,  tevbe  et. Sen  korktun,  Allah  korkakları  sevmez ‘’  diyorlardı. Evet,  Esedullah  (  Allah’ın  aslanı )  Hz.  Ali’ye  korkak  diyorlardı.

Hz.  Ali  bu kişilerin İslam  için  kafirlerden,  Yahudilerden  daha  tehlikeli  olduğunu  gördü.  Nitekim  Nuhayle  denilen  yerde  toplanan  bu  sapıklar  Müslümanlara  saldırıp  yağma  ve  talan  yaptıkları  gibi  ‘’  Sen  kafir  oldun ‘’ diyerek  onları  öldürmeye  başlayınca (  Aynen  İşid  misali )  Hz.  Ali  bu  sapıkların  üzerine  yürüdü  ve  bunlara  feci  bir  mağlubiyet  tattırdı.

Artık  Harici  diye  anılan  bu  sapıklar  bu  sefer  Nehrevan’a  çekildiler  ve bütün  Yahudi,  Hıristiyan,  Kafir, Mecusi  vs  İslam  düşmanlarına  haber salarak  Hz.  Ali  ile  yapılacak  bir  savaşa  davet  ettiler.

Gerçekten  de  kısa  sürede  büyük  bir  ordu  toplamışlardı  ama  bu  sapıklar  ordusu  da  Hz.  Ali karşısında  tutunamadı. 658  Yılı Temmuzunda. Başlarındaki  Abdullah  İbni  Vehb  de  dahil  olmak  üzere  çok  büyük  kayıplar  verdiler.  Ama  Abdurrahman  İbni  Mülcem  kurtulmuştu.

Bu  olaydan  sonra  Hz.  Ali  tekrar  Muaviye  üzerine  yürümek  istediyse  de ordusunun önemli  bir  kısmı  ‘’ "Ey Müminlerin Emiri! Oklarımız tamamen tükendi, kılıçlarımız köreldi, mızraklarımızın başından demirleri düştü. Bizi evlerimize geri götür de iyice hazırlandıktan sonra, daha çevik ve güçlü olarak ilerleyelim." Diyerek bahaneler ileri sürmeye başladılar.

Hz.  Ali  baktı  ki  bu  orduyla  bir  şey  yapmak  mümkün  değil,  çaresiz  Kufe’ye  çekildi.

Bu  arada  Hariciler  bütün  bu yaşananların  müsebbibi  olarak  gördükleri  Muaviye,  Amr İbnü’l  As  ve  Hz.  Ali’yi  öldürmeye  karar  verdiler.  Hz.  Ali’yi  öldürme  görevi  de Abdurrahman  İbni  Mülcem’e  verilmişti. 

Abdurrahman  İbni  Mülcem  Kufe’ye  geldi.  O  da  Hz.  Ali’nin  öldürülmesi  gerektiğini  düşünüyordu  ama  bazı  tereddütleri  vardı.  Bu  işi  tek  başına  başarabilir  miydi?  Hz.  Ali’yi  öldürürse  onun  ‘’Sen  beni  öldüreceksin  ‘’  Sözlerini  haklı  çıkarmış  olmaz  mıydı?

İşte  bu  tereddütleri güzeller güzeli  bir  kadın  olan  Kuttame’yi  tanıyıp  ona  talip  olunca  değişti  zira  Kuttame,  babası  ve  kardeşleri  Nehrevan  Savaşında  öldürülmüş  bir  Hariciydi  ve  İbni  Mülcem’e  ‘’  beni  almak  istiyorsan  Ali’yi  öldürmelisin’’ dediği  gibi  Hz.  Ali’yi  öldürmesi  için  ona  iki  de  yardımcı  veriyordu: Şebib  ve  Verdan. Yani  Abdurrahman  İbni  Mülcem,  Hz.  Ali’yi  tek  başına  öldürmeyecek,  yardımcıları  da  olacaktı.

Bu  arada  Hz.  Ali  661  senesinin  Ramazan  ayında  günlerini  evlatlarının  evlerinde  geçiriyordu.  Bir  gün  Hasan’ın,  bir gün  Hüseyin’in,  bir  gün  Zeyneb’in,  Bir  gün  Ümmügülsüm’ün…

O  meş’um  gece  kızı  Ümmügülsüm’de  iftar  ve  sahur  yapmıştı. Üç  lokmadan  fazla yemiyordu.  Neden  bu  kadar  az  yediği  sorulduğunda ‘’ Öldüğümde  Rabbimin  huzuruna  midem  boş  olarak  gitmeliyim’’  Diyordu. 

Sabahleyin  namaz  kıldırmak  üzere  mescidin  yolunu tutmuştu.

Son  zamanlarında sürekli  yakında  öleceğinden bahseden  Hz.  Ali,  mescide  doğru  giderken  evdeki  ördekler  peşine takıldı ve paçalarına  dalıp çekiştirmeye  başladı.  Bazıları ördekleri uzaklaştırmak isteyince, "Bırakın onları; çünkü onlar bir grup bağrışanlardır ki, onları ağlayanlar izleyecektir." Dedi. 

Ümmügülsüm  ‘’ Emeredin  bugün  namazı  Cu’de  Kıldırsın’’ Deyince  de  ‘’ Allah’ın  kazasından  kaçılmaz.’’Dedi

Daha  sonra  Mescid’e  giren  Hz.  Ali, tekbir  getirip  Namaza  başladı.  İşte  o  anda safların  arkasında  önce  bir  gürültü  oldu,  ardından  ‘’  Hüküm  senin  değil  yalnızca  Allah’ındır  ‘’ diye  bir  ses  duyuldu  ve  bir  saniye  bile  geçmeden  İbni  Mülcem’ın  zehirle  yıkadığı  kılıcı  Hz.  Ali’nin  bembeyaz  sakalını  kızıl  kana  buladı.

Hz.  Ali önce ‘’ Kabe’nin  Rabbine  and  olsun  ki kurtuldum.’’  Dedi.  Daha  sonra  ‘’  Yakalayın  onu.’’  Diye  buyurdu.   

Kaçan  İbni  Mülcem’in  peşine  düştüler  ancak  İbni  Mülcem,  elindeki  kılıçla  hiç  kimseyi  yanına  yaklaştırmıyordu.  Nihayet  Kusem  bin  Abbas,  çevik  bir  hareketle  üzerine  atlayıp  onu  yere  yıktı  ve akabinde  yakalayıp  Hz.  Ali’nin  huzuruna  getirdiler.

Hz.  Ali, Karşısında  Abdurrahman  İbni  Mülcem’i  görünce  ‘’İbni  Mülcem Sen  ha ?’’  dedi  o  da  küstah  bir  şekilde  ‘’Evet  ben.’’ Diye cevap  verdi.

Hz. Ali ‘’  Elleri  morarmış,  bağlarını  gevşetin.  Ona  benim  içtiğim  sütten  verin.  Eza ve  işkence  yapmayın.  Eğer  ölürsem  kısas  uygularsınız.  Sağ  kalırsam  herhalde  bağışlarım.’’  Dedi. 

Çok  kısa süre  önce  Hz.  Ali  için  canını  verecek  kadar  onu  seven  İbni  Mülcem,  şimdi  Hz.  Ali’den  öylesine  nefret  ediyordu  ki, Hz.  Ali’nin  kızı Ümmügülsüm  ‘’  Umarım  bu  yaradan  iyileşir ‘’ Dediğinde   ‘’ Vallahi ona öyle bir darbe indirmişim ki, eğer onu yeryüzünün sakinleri arasında bölüştürseler, hepsini helâk eder." dedi