Yeter ki O İstesin Ve Ol Desin Oldursun

Müptelası mıydı zaman yoksa mübarek kelamın eskitemediği bir selamın dahi alınmayan yas’ını tutan insan izleklerinden miydi ve medet uman bir sofi bir derviş misali ve diğer yanda saf tutan nefsine âşık ve sadık muhterislerden olma şansı ile lütfuna eş değerde aşkı nasıl ki kıblesinden ayrı ve uzak tutan…

Yoz dürtülerin miladı doldu, sefil insan!

Renklerse soldu sanma sakın asla da medet umma kendi yalanlarından

D/okunuşları kalmadı artık dünün:

Ne seferi tanığısın ne de yandaşı gönlün

Nasıl ki tek sırdaşın Rabbim.

Elem mevsimleri geçit vermedi de sanma

Anmadığın kadar adını masumun ve mazlumun…

İhtiras dolu gülüşlere cephe alanlardan değilsin madem

Matemimle örtülü düşlerimden ve insanlığımdan

Nasıl ki varsa şüphen ve nasıl ki umurunda değilse yüreğim

Zanları bayrak tutan

Göğün menkıbesinde saklı yıldızları yok sayan

Aşkın eşrafı kimliğimden de yoksa bir isteğin,

Uzak dur benden alabildiğine

Toz da kondurmam leke de

Sürmenaj olmuş nefsine tapanlardan olmadığım kadar

İçtimadayım kaderimle

Duaların gücüne sadık bir nefer:

İltimas geçmediği kadar da kader…

Bulaşma da kederime

Razıyım ben O’ndan gelecek her ne ise

Elbette başım gözüm üstüne.

Mealine düşkünüm ben evrenin…

Medarı iftiharıyım annemin,

Kekremsi değildir cümlelerim

Ne de yanık kokar sevgim:

Elbet bahşedene şükür

Elbet layık olanadır sevgim

Gönlümde enginlik

Surelerde huzur

Aşkın ihtisası nasıl ki iman gücü

Aşkların en güzel Rabbime yakın durduğum her an her beş vakit

Uğruna kimseleri tanımadığım

Hatta kendi nefsimi seve seve öldürdüğüm

Çocukluktan bu yana haizi olduğum

Değerler uğruna

Bil ki: ben yılmak bilmeyen bir asker bir neferim

Mevsimlerim var lakin ne solgun ne sıradan

Muktedir olan Rabbe duyduğum iman ve güven

Soyut izleklerden dahi edinebildiğim ihtimam

Bir karıncadan dahi alabiliyorsa dersini insan

Yavaş değilim ne de sıradan ne de cebbar

Sadece bir insan yaşarken…

Ve de asil bir Mümin olma yolunda O’nun aralıksız huzurunda iken

Asıl olan

Asil olan ve de

Olduğun gibi göründüğün ya da

Göründüğün gibi olduğun…

Koşulsuz inandığım ve arkasında durduğum

Sözcüklerse sadece bir aracı

Yazdıran Rabbime duacı

Yaşatan ve de yaşatacak olan

Şükre delalettir kalemim ve aldığım nefesim…

Şükre delalettir çocuk yaşımda öldürdüğüm nefsim…

Şükre delalettir her an’ım her günüm

Yeter ki:

O, istesin ve ol, desin oldursun

Ötesinde sen de ben de sadece hiçim

İçimden geçene vakıf nasıl ki

İçimi deşeni de sadece O’na havale ettiğim…