Çocuklar İçin Şiirler Çoban Ve Kurt

Tepenin Ötesindeki Kader...

Sis çökerken dağların doruğuna,
Ulurdu sürü gece uğruna.
Başlarında alfa  gözleri kor,
Sözü yasaydı, sesi bir töre.

Çağırdı yavru kurdu yanına:
“Dinle,” dedi, “kazı bunu aklına
Her vadide koş, her rüzgârla oyna,
Ama tepenin ardına sakın varma.

Orada iki ayaklı gölgeler gezer,
Gülüşleri bal, tuzakları keser.
Onların oyununda zincir saklı,
Özgürlüğü çalar adımı yanlış atanı.”

Yavru kurt baktı ufkun ateşine,
Merak düştü genç yüreğine.
Ve bir gün sessiz adımlarla,
Aştı tepeyi kader uğruna.

Orada bir  genç çoban çıktı karşısına,
Gülümseme gizli planında.
“Gel,” dedi, “oyun var burada,”
Masum çağrı yankılandı havada.

İp savruldu bir yılan gibi,
Kapandı halka bir an gibi.
Demir bir kafes gölge saldı,
Bozkırın çocuğu sessiz kaldı.

O an yankılandı alfanın sesi,
Geçmişten gelen uyarı nefesi:
“Özgürlük kırılır tek bir anda,
Dinlemeden yürürsen yabancı yolda.”