Bu  da eski  bir yazým.  Taa  2011  Yýlýndan  kalma. Yeni  arkadaþlar  için  yayýnlýyorum  ama  eskiler  bile  unutmuþtur.

****

Namussuz belediye otobüsü bir türlü gelemedi. ’’O uzun yolu yürümeyeyim diye minibüse binmez misin al sana otobüs.’’. Beklemekten ayaklarýma kara sular indi. Aksi gibi durak da giderek kalabalýklaþmaya baþladý. Garanti ayaktayým yine. Ulan beyinsiz kafa, iki yüz metre alt tarafý yürüyeceðin yol. Ne halt etmeye beklersin belediye otobüsünü?

Serde az buçuk yazarlýk var ya baþlýyorum durakta bekleyenlere birer meslek ayarlamaya... Þu yorgun kadýn temizlik iþçisi ya da çocuk bakýcýsýdýr garanti. Þu kravatlý herif de memurdur bir yerlerde. Öðrenciler zaten belli kýyafetlerinden.

Aaa o da ne sosyete kýzý Aysu da otobüs bekliyor... Hay Allah, bunlar da biner miydi belediye otobüsüne? Binerler binerler. Yolun alt tarafýndaki gecekondulardan çýkarlar, bu sitenin önüne gelirler ( O sitede yaþýyormuþ havasýný vermek için ) akþam yine bu durakta inerler ( Daha doðrusu sabah...Çünkü akþamlarý yaþar genelde bunlar ) sonra yine gecekondularýna dönerler. Ertesi akþam yine buradan belediye otobüsüne binmek için. Yani ’Sosyete kýzý ’ dediðime bakmayýn. Aslýnda gecekondu kýzýdýr. Asýl adý da ’Döne’ dir. Sabah sabah ne iþi var ki durakta?

Vayy vayyy vayyy kim geliyor kim? Bizim Deli Ferhat deðil mi bu?O da gece yaþayanlardan aslýnda. Eþþeoðlu eþek serserinin teki ama nasýl anlatsam þeytan tüyü var köpekte. Belki de arkadaþ için gerekirse canýný tehlikeye atan hani þu gençlerin ’Harbi ’ dedikleri delikanlýlardan oluþundan. Suratýndaki hafif faça izi de bir arkadaþýný kurtarmak için beþ kiþiye birden dalmasýnýn bir anýsý. Onun hiç haberi yok ama itoðlu iti oðlum gibi seviyorum adeta. Her halde ben hayatýmda hiç kimse için bir kavgaya giremediðim için olsa gerek. Gerçi kendim için de girmedim ya orasýný karýþtýrmayalým.

Millet birden hurraaaa doluþtu otobüse. Ben, Ferhat, Aysu ve bir kaç kiþi ayakta kaldýk. Ferhat hemen Aysu’ya iskele alabanda yaptý ve baþladýlar muhabbete.

’’ Vay itoðlu it sonunda Aysu’yu da tavladýn ha? Artýk ne anlatýyorsa Aysu þen kahkahalar atýyor. Ferhat anlatýyor Aysu gülüyor, Aysu gülüyor Ferhat anlatýyor.’ Diye geçiriyorum içimden.

Aysu birden bozuldu...Tam karþýsýnda bir ucube duruyordu. Gözlerini öylece Aysu’ya dikmiþti. Aysu otobüse bindiðinden beri göz kapaklarýný hiç kýrpmadan devamlý ayný noktaya yani Aysu’ya bakýyordu. Dayanamadý Aysu.

- Ne bakýyorsun lan öyle pis pis..

Deli Ferhat o yöne döndü. Hýþýmla gürledi:

- Ulan ne bakýyorsun niþanlýma? Derdin nedir senin herif?

Yüzünün bir yaný adeta yok olan ucube cevap verdi hýrýltýlar çýkararak...Çok da anlamadýk dediklerini ama þunlarý söyledi :

- Size bakmýyorum hanýmefendi. Benim gözlerim sakattýr biraz. O bakýmdan bakýþlarým hep böyledir. Rahatsýz ettiysem özür dilerim.

’’Vay be bu ucube konuþabiliyormuþ. Çektiði onca votkaya raðmen( Kokmadýðý için garanti votka içmiþtir diye düþünüyorum. Tam da ayyaþ tipi var zaten namussuz herifte. ) Hem bayaðý da nazikmiþ. Özür dilemesini de biliyormuþ gavat.’’ Diye geçirdim içimden.

Sadece ben deðil her kes tabii ki, herkes bu ucubeye nefretle bakýyordu. Nasýl olur da gül gibi bir kýza böyle pis pis bakma küstahlýðýnda bulunabilirdi.

Deli Ferhat herkesin kendisini desteklemesiyle iyice coþtu:

- Madem öyle kafaný baþka tarafa çevir de sabah sabah oymayayým seni.

Ucube yine hýrýltýlý bir sesle cevap verdi:

- Peki delikanlý öyle yapalým.

Artýk kafasýný aþaðý eðmiþti. Gözleri sadece otobüsün zeminine bakýyordu.

Ama kýllanmýþtý bir kere Aysu. O ucubeden fena halde kýllanmýþtý. Bu arada deli sevgilisinin kendisi için adama çatmasý da hoþuna gitmiþti hani. Fakat bu yeterli deðildi. Acaba her olur olmaz þey için kavga eden, hatta bu sebeple yüzünde bir de iz taþýyan Ferhat onun için de kavga eder miydi? Bunu denemenin tam sýrasýydý þimdi. Hem dedik ya bu ucubeden fena halde kýllanmýþtý.

’’Ay ’’ diye bir ses bütün otobüse yayýldý’’

Ferhat merakla sordu:

- Ne oldu Aysu?

Aysu, karþýsýndaki yaratýðý göstererek cevap verdi:

- Ne olacak? Bu ucube beni elledi.

Eyvah ki eyvah ! Belediye otobüsünde kan akacaktý az sonra. Deli Ferhat, bu ucubenin þah damarýný keserdi vallahi. Ne demekti onun sevgilisine hem de yanýndayken sarkýntýlýk etmek?

- Neee....Ulan sen beni tanýyor musun namussuz herif ? Bana Deli Ferhat derler. Ben adamýn anasýný avradýný…. O sevgilimi  elleyen  elini  de ta omuz baþýndan keserim.

Ferhat’ýn narasýyla birlikte yolcular da ucubeye döþenmeye baþladýlar:

- Utanmaz ahlaksýz
-Ayyaþ köpek
-Tipine bakmadan genç kýzlara sarkýyor
-Þoför bey karakola çek lütfen bu sapýðý polise teslim edelim.

Ucube yavaþça ayaða kalktý. Yine hýrlaya hýrlaya konuþuyordu ama bu sefer ne dediðini anlayabiliyorduk.

- Bir dakika delikanlý.Bir dakika lütfen sayýn yolcular ! Sadece bir kaç dakika. Bir dakika beni dinleyin, ondan sonra ne yaparsanýz yapýn .Sadece bir kaç dakika bekleyin...

Sonra sol elini ceketinin içine soktu. Deli Ferhat, adam tabanca, býçak vs çýkaracak diye teyakkuzda bekliyor ve elini arka cebine atarak o da sustalýyý çýkarmaya çalýþýyordu.

Öfkeyle söylendi kendi kendisine

’’Hay anasýný satayým... Bu Aysu zillisi yüzünden ...Onun bir telefonuyla aniden sokaða fýrlayýnca sustalýyý evde unuttuk. Ama kim takar ? Az mý sadece yumrukla, býçaklý, sopalý kavgalarýn içine daldýk?’

Sonunda, ucube elini soktuðu ceketinin kol kýsmýndan aldýðý o nesneyi otobüsün zemine fýrlattý. Bu bir protez koldu.

- Ýstediðin kol olsun. Al buyur. Bir kol dediðin nedir ki? Vatana millete bin kol feda olsun.

Deli Ferhat, Aysu ve biz yolcular, hatta otobüsü durduran þoförün þaþkýn bakýþlarý arasýnda ucube devam etti:

-Bak delikanlý. Bunu veriyorum sana, sen zahmet etme diye. Ama ötekini istersen vermem. O kolun daha görecek iþleri var. Her kim onu da almak istiyorsa Kato’ya gelsin,  Gabar’a  gelsin,  Cudi’ye  gelsin.  Hem kusura bakmayýn onu, kelle almadan vermem.

Daha önce ne dediði anlaþýlamayan ucubenin bu sefer dediklerini anlýyorduk. Pardon. Yine anlayamýyorduk...

Eðer anlasaydýk özür dilerdik ondan.

Bir parça yüzümüz kýzarýrdý.

Yok öyle yapmadýk.

Peki ne yaptýk?

Anýnda u dönüþü yapýp az önce ucube dediðimiz gaziye yönelttiðimiz öfkemizi Ferhat ve Aysu’ya kusmaya baþladýk:

-Serseri köpek. Utanmadan bir gaziyle kavga edeceksin ha? Yazýk...Kalýbýndan utan. Gören de bir b.k zanneder seni.
- Gecekondu þýllýðý...Utanmýyorsun deðil mi kahraman bir gaziye iftira atmaya?
- Böyle fahiþeleri otobüse almayacaksýn kardeþim.
- Ben þimdi bu gazinin yerinde olsam hakaret davasý açarým bu þýllýkla þu serseriye
- Yok arkadaþ bu memlekette yaþanmaz ya ! Memleketin çivisi çýktý.

Aysu çok utandý. Ferhat da çok utandý. Gazinin elini öpüp özür dilediler. Ama artýk ikisi de kahraman bir gaziye hakaret etmiþ olan vatan hainleri (!) olduklarý için belediye otobüsünde onlara yer yoktu.

Aysu ve Ferhat piþmanlýk ve utanç içinde otobüsten indiler.

Biz mi?

Biz utanýlacak ne yapmýþtýk ki?

Yolumuza devam ettik.