En Çok Seni Sevebilme İhtimalini Sevdim

Ben en çok en çok neyi mi sevdim yoksa kimi mi?

Kimliğime yakışanla en çok seni sevebilme ihtimalini sevdim…

Hem yakınımda hem uzağımda

Tuzağına düşmeyeceğim kimliğinle

Bununla sakit olsun diyebilmenin de verdiği huzurla

Şu kindar iklime bir b/aktım da

Aklımın sınırlarında kalıp sadece b/aktım

Rabbe layık bir kul olmanın verdiği huzurla

Huzuruna çıktığım her vakit

Kulluğuma binaen:

Ben sadece ve sadece Allah’ıma taptım…

Sonra sen geldin sonra yine sen,

Sensizliğe alışık iklimde üşüdüğüm kadar da

Sadece ince bir hırka tenimde

Anne yarısı şiirlerde

Bazen uyuya kaldığım şu kırk yıllık minderde

Kırkladığım kadar duygularımı

Kırk akıllıya inanıp da mı atmıştı

Sahiden de o deli o taşı o dipsiz kuyuya?

Yoksa kırk akıllının inandığı mıydı sadece o deli?

Normali bile zıvanadan çıkarsa ne ki?

Elbet kursağımdan da geçerken o helal lokma

Ne de olsa haram nedir bilmeden beni yaşatandı yüce Mevla

Elbet babamın anamın hatırına

Hatırşinas dostlara da uzatırken elimi

Ne çıkardı ki tutmasalardı o sivri dillerini?

Rengimle mutabık bir faniyim ben

Hem pembe hem de beyaz en sevdiğim ta ezelden

Hem tenime yakışan tem tinime hem de titrime

Layık olduğum kadar da sadece Rabbin hikmetine

Baş koyduğum bir yol ki:

Yoldan çıkanlara da asla baş eğmediğim eğmeyeceğim…

Bir yol ki

Beni cennete götüren

Yaşasam da cihanda cehennemi

Benim ben aşka ve Rabbine tutunan

Ve her insanda aradığım o yansıması sevginin

Ruhuma pelesenk ettiğim kadar da en haşmetli renklerin

Ki müridiyim ben hakikatin ve tek servetim

Sanma ki söylerim durduk yere

Sanma ki başkasıdır kimse beni tefe koyan

Eziyet ettiği kadar da benliğime

Aşkın o vakur d/okunuşu

Meylettiğimse ömürlük bir huzur

Sehven tanığı olsam da çektiğim eziyetin

Sanma ki meziyetimdir baş koyduğum o husus

Aşkın da ehli imanın da

Renklerin tek ederi

Ebemkuşağına dolandığım vaki elbet

Aşkla koştuğum sadece O’nun Makamına

Kılı kırk yararım

Haşmetlidir benim tek Taptığım

Aklımın alyuvarlarına isyanı bazen akyuvarların

Ak dediğime kara derken, o kâfir

Sanma ki aşkı ben uzaklarda ararım

Gönlün muhabbet ehli

Sürdüğümdür inancın ve umudun keyfi

Kimine göre ederi para pul

Bense yaşadığım kadar Rabbine layık bir kul…