Geceye Düşen İnsan
Akşam iner yavaşça şehrin omzuna,
Sokaklar sessizliğin koynuna sığınır.
Her kapı kapanır, her ışık azalır,
İnsanlar evlerine çekilir bir bir.
Bir gece başlar sonra, ağır ve derin,
Düşünceler konuşur karanlığın içinde.
Gündüz susturulan nice söz,
Geceyle birlikte dile gelir gizlice.
İnsan oğlu tuhaftır biraz,
Sabaha kadar çırpınır kendi içinde.
Bir umut arar, bir cevap bekler,
Yıldızların sessiz bakışları altında.
Sonra vakit usulca sabaha yürür,
Karanlık yavaşça geri çekilir.
Gece yorulur, insan susar,
Yeni bir gün yine başlar sessizce.
(
Geceye Düşen İnsan başlıklı yazı
Melek (petunyam) tarafından
5.03.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
