ZİRVE ARTIK SENİN ADIN
Yüzünü gördüğüm an
yaratılış bir kez daha düşünülüyor.
Sanki evren prova yapmış yüzyıllarca
ve asıl eserini en sona saklamış,
Artık benzetme yapamıyorum.
Çünkü benzetmek küçültmektir.
Güneş desem eksik,
ay desem yetersiz,
cennet desem sıradan kalır yanında.
Güzellik sende bir özellik değil
bir ilke.
Bakışların hüküm verir,
kirpiklerin ferman yazar.
Ve ben itiraz etmeyi hiç düşünmedim.
Ey aşkı semaya çıkaran Mevlana,
ey kelimeleri ateşe çeviren Nazım Hikmet
affedin ama
zirve yeniden tanımlandı.
Çünkü sen gülümsediğinde
ışık sadece yayılmaz,
istikamet değiştirir.
Dağlar senden yüksek değil artık,
yüksek olan sensin,
dağlar sadece yer kaplıyor.
Zirve dediğimiz şey
bir coğrafya değilmiş
bir yüzmüş meğer.
Seni seviyorum demek
fazla sade kalıyor.
Bu bir sevgi değil yalnızca,
bu bir kabul.
Mükemmelliğin mümkün olduğuna dair.
Ağlamak geliyor içimden evet,
çünkü insan
böylesine kusursuz bir dengeyi görünce
ya şükreder
ya susar.
Ve ben sustuğum yerde bile
sen yükseliyorsun.
Artık yukarısı yok.
Çünkü yükseklik
senin aşkınla ölçülüyor.
( Zirve Artık Senin Adın başlıklı yazı basak--kaya tarafından 6.03.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu