Müşfik bir renk dilemiştim sadece: kâinatın değil de insanların inişli çıkışlı borsasında hani saklıdır diye…

 

 

 

Sadece bir renk.

Külüstür ruhun endamında yiten karanlık ötesi

Nizamlar

Karanlığı dahi bastırabilen nifaklar.

Bir düş dilemiştim illa ki

Ve ben tüm düşlerimi gerçek kıldım:

Takdiri İlahi.

 

Yeniden dindi rüzgâr

Deştim de deştim toprağı

Gel gör ki:

Kökümü sökemedim…

Ki sadece bir dal bildiler beni

Bir de goncalar açan bahtında ikliminde

Salkım söğüt misali

Racon kesen

İhbar ettiğim dikenlerim…

 

Kimine göre sevda

Kimine göre mevta

Yaş ki kemale ermiş bile olsa

Çocuk gibi saf bir yüreği

Hazine b/ellediğim varsa yoksa sevginin titri.

Belki de tohuma kaçmış bir nida

Söktüğüm

Saldığım

Savurduğum

Hali hazırda yitmeyen bir rüzgâr

Hayli de endamlı ve de vakur

Üstün körü yaşamayan…

 

Üst üste dizilmiş mikado çöplerinden

Hangisi ise çektiğim

Devrilmeyen

Bir kale misali

Kumdan addettikleri

Tek tekmeye bakan

Bense alabildiğine içine yağan

Yağmur misali

Hem de kuru değilken toprağım

Mevzu bahis topraksa

Aralıksız nöbete durduğum

İsyanım düşmana

İbrazım kâinata

İtikadı en Uluya

Diğer yandan derme çatma bir kulübe iken

Uluyanlara etmediğim kadar minnet

Köpek demekse yakışmaz adabıma

Can taşıyan bir beden

Etmediği kadar hak

Bunca yalanı iftirayı

Bir içimlik addedilse de şiirlerim…

 

Tozu dumana kattığım

İlhamın

Nihayetinde yüreğin infilakı

Arz ettiğim anadan üryan ruhum

Edep bildiğim örtündüğüm kadar yalnızlığımı

Ve işte yürekten ettiğim tüm niyazımı

Ufka b/andığım

Anamın ak sütü gibi helal

Meskenim itikat

Baba yadigârı ne varsa

Ve işte o zalimin ansızın yüzüme ruhuma attığı tokat…

 

Arım

Edebim

İnfazım

İsyanım

İbrazım

İndinde şunca varlığın

Cüsseme ne ki yağan karla mıdır imtihanım?

Üşümek ne kelime?

Üşenmeden sevdiğim yazdığım

Usumda aşk

Ruhumda toprak

Ölümden asla korkmadığım

Mademki rengim beyaz

Pembeye çalan kalemde saklı iken duyulmayan onca niyaz

Duyana ihbar ettiğim

Duyumlarımda bazen sakar bir ihtimam ile

Kendime sadece kendime ettiğim.

 

Aşım

Eşim

Aşkım

Tüm de işim

Edilgen addedilen neyim varsa

Ben devasa bir etmenim

Etkin ve olamasam da yetkin

Yatıya kalandır duygularım

Umudum

Saflığım

Safiyet diye ıslıklanan

Bilmezler de afiyetin doruğunda salınan

Gamlı namlı endamlı bir yaprağım

Kopmadığım dalım

Asla da kopmayacağım

Kopsa da kızılca kıyamet

Edindiğimdir nice meziyet

Kimine göre eziyet

Belki de emanet varlığım

İnsanların nezdinde değil

O’nun bildiğinedir itikadım…

 

İfam

Davam

Hatta davalarım

Tensiye ettiğim kadar güzellikleri

Son nefesime kadar da güzel görüp güzel kalacağım

Tutkumsa İlahi Adalete

Elbet saracaktır beni layık olduğum kefen bezine

Kimseye de yoktur minnetim

Ne de borcum

Sadece bir kuru canım

Emanet ettiğim kadar yüce Rabbime

Taşa tutsalar da

Boylu boyunca uzandığım musalla taşında

Yalnız kalsam da

Sarmalında inancın

Hem ne gördüm ki ben bu dünyada?

Yasımdan yaşımdan yalnızlığımdan

Ve de gördüğüm zulümden başka

Ki

Dualarım taşırken beni o sonsuz nura bitimsiz aşka…


( Sadece Müşfik Bir Renk Dilemiştim... başlıklı yazı GÜLÜM-ŞİİRİN TEK H/ECESİ İKEN AŞK... tarafından 12.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu