Ya Hayyu Ya Kayyum...

Önceliği hangisi idi kâinatın bir sürgüne mahal veren ıssız bekleyiş mi yoksa sürgit hengâme tam da yerkürenin tortusu çökmüşken dibine ve işte hakkaniyetin sarmalında bazense ufkun kör noktası acımadan açılamak mı hayatı kâh dar kâh geniş bir pencere ve işte o soyut sürrealist resim devridaimi hüznün değil de artık pekişen bazen duyulmayan sesimin tiz namesi tez elden esef değil sabırla beklerken…

Güneşin gürbüz soluğu

Şaşalı kış devindi sustu yerküre

Sesini duymaya başladık baharın

Bazen sus pus bazense o devasa us

Aşkın sistematik ritmi:

Sev ve bekler yetmedi

Gürle sonra yağ içine

Ekledi mi de son heceyi

Ve işte o merkez-kaç kuvveti nefsin

Önce ölü

Sonra diri

Açlık ne ki ya da susuzluk?

Lalden satırlar

Kıyılası bir yürek

Meali kordan bir kürek

Haşmetli

Vakur

Uzamında ömrün nasıl ki bazısı koyu gâvur…

Hayır, hayır, diyemezsin diyen babaannemin kulağıma küpesi

Asla ayırt etme insanları

Hem bilemezsin kimin iyi kimin günahkâr olduğunu

Gel gör ki:

Zaman değişti

Tükendi de

Boyutların güzergâhı

Aşkın halveti

Sözcüklerin yeni bir şiire hasreti

Şair ki

Gücü ne ve yetemediği…

Şiir ki:

Ne soluk benizli ne eften püften

O susku öncesi

Sezgi sonrası

Sabrı katık edilesi

Kâh nüktesi kâh öfkesi

Hacminden fazla olsa da dirayeti

Yetimden imgeler

Bir köşede boynu bükük bekler

Şair ki

Hatmi çiçeği

Belki de nisana yaraşır gelincik

Salınımı

Saltanatı

Sürdüğü kadar dizelerde

Yazmadığında yürek nasıl da yuhalanır

Bakraç

Sarkaç

Ve işte o devasa ayraç

Külyutmaz değil de yetileri

Kul altı üstü

Kül iken döktüğü

Yaşın de esemesi

Savruk bir duygudan çıktı mı da yola

Soysuz bir lügatten aşırmadı hem sözcükleri

Şanlı TDK

Yalnız bağımlı olduğu kadar uyruğuna bayrağına

Sürmanşet dualar

Nakşeden aryalar

Gömülesi bir çit

Önüne çekilesi set

Her kimse ket vurması an meselesi

Ve işte başladı geri sayım

Ya hayyu ya kayyum

O latif rüzgârın

Duaların esintisi

Yüreğinden de

Şakağından da vurulduğu kadar

Şafak tam da sökecekken

Şair dizlerini secdeye çökecekken

Ya hayyu ya kayyum

Rabbin sunumudur vuku buldu bulacak olan

Zimmetli olduğu kadar da kaderine

Ve işte o en meczup renk

İçre dönük asalet

Yer gök beklemede

Melekler nöbette

Gün ve gece de…

Ya hayyu ya kayyum…