Akmeşe Yollarında Bir Ermeni Meselesi Hikayesi 4 Bölüm

AKMEŞE YOLLARINDA / BİR  ERMENİ MESELESİ HİKAYESİ -4. BÖLÜM-

Evet, Akmeşe’deydim.

Minibüs,  sonradan  Arap  Enver’in  kıraathanesi olarak  okuldan  sonra  en  çok  uğradığım mekan olan  kahvehanenin  önünde  durdu. Bir  yerde de  o  çok  merak  ettiğim  kocaman  sarı  binanın bahçe  kapısı  önündeydim. İndiğim yerde çoook  eski  olduğu  her halinden belli  olan bir  çeşme  vardı ve çeşmenin  kitabesi ne  Latince ne de Arap  harfleriyle  yazılmıştı. İstanbul  Bakırköy  ve  Beykoz’dan  aşina  olduğum  Ermenice  bir  kitabeydi.

Kitabeyi okumam  mümkün  değildi  ama işte  o anda sanki  kulağımda bir  Ermeni  ağıdı yankılandı:

Sareri hovin mernem
Hovin mernem, hovin mernem
Im yari poyin mernem
Poyin mernem, poyin mernem

Bir  Ermeni 

Dağların rüzgarına öleyim
Yarimin boyuna öleyim
Bir yıldır ki görmemişim
Görenin gözüne öleyim

Diyordu  sanki  ama ilginçtir  ki  ben  bu  ağıdı  bir Türk  ağıdı  olarak da biliyordum ve  o  ağıt  aynen  şöyleydi:

Turnam gidersen Mardin'e
Turnam yâre selam söyle
Karlı dağların ardına
Turnam yâre selam söyle

[Sareri Hovin Mernem için  bak: https://www.youtube.com/watch?v=p3JvnJcWQ9U

Turnam  Gidersen  Mardin’e  için  bak:  https://www.youtube.com/watch?v=xRFuJE46SPc ]

Biz  mi  Ermenilerden almıştık  yoksa  Ermeniler mi  bizden? Ya da  yüzlerce sene  bir  arada  yaşamış  olduğumuz  için  bunun  hiç mi  önemi yoktu? Hem  ayrıca  şimdi  bunları  düşünmenin sırası  değildi.  Önemli  olan  ben  nasıl  bir okula  atanmıştım?

O  kocaman sarı  binanın  yer aldığı bahçe  kapısından  içeri girdim.  Hemen  sağ  tarafta bir  havuz  ve  çardak  vardı  ama  havuz  yüzme havuzu  filan  değildi.

Her  halinden  Türk  Mimari  özelliğini  asla  taşımayan  binaya  daha da yaklaştım.  İşte o  anda hafif  tombul,  elma yanaklı  az  tıknaz  bir  vatandaş  sordu:

-Birine  mi  bakmıştınız?
-Evet.  Ben  bu  okulun  yeni Sosyal  Bilgiler Öğretmeniyim.
-Sami Bey  mi?  Geleceğinizden  haberim olmuştu.
-Ben  kimle  müşerref  oluyorum?
-Ben  okul müdürü Necati  Yeşilyurt

Haydaaaa.  Yahu  şimdi  yekten  adama ‘’ Müslüman mısınız?’’ Diye  sorulmazdı  ki [ Sonradan  gördüm  zaten  benden  birkaç  gömlek  daha  Müslüman  olduğunu. ] Daha akıllı  bir  soru  sorarak  ağzından  laf almalıydım.

- Hocam  sormaya utanıyorum  ama  ben  nasıl  bir  yere geldim  böyle?
-Ha haa  haaaa. O geleneksel  şakayı  size de yaptılar demek  ki?  Hocam! Burası evet 1915  Yılına  kadar Türkiye’deki Ermenilerin  ilk  ve tek  ruhban  okuluymuş.
-Peki  Şimdi?
-Sonrasında  önce  Temel  Eğitim Yatılı  Bölge  Okulu  olmuş.  1973’den  bugüne de  İlköğretim  Yatılı  Bölge  Okulu.. Bu  bina da  hem  Ermeniler  zamanında  hem  de  günümüzde  erkek  öğrencilerin  yatakhanesi olarak  kullanılmakta…Bu  köy  Eski  bir  Ermeni  köyüdür Hocam.

Kafama  takılmıştı.  Burası  bir  Ermeni  Köyü  idiyse  köyde  Ermeni  var  mıydı?  

Bir  iki  gün  içinde gördüm  ki:

Bu  köyde  Ermenilerden  kalma  koskoca  bir yatılı okul  yatakhanesi  vardı.  O yatakhaneye birkaç adım mesafede  kiliseden  camiye  çevrilmiş  olan küçük bir cami  vardı ( 1996’dan  itibaren yok.  Yerinde  yepyeni kocaman  bir  cami  var ) Ermenilerden  kalma  bir  çeşme  vardı. Okul  bahçemizde  Ermenilerden  kalma  mermer lahit  parçaları vardı,Akmeşelilerin çöplük  olarak kullandığı  bir matbaa  vardı,  köyden  az  uzak bir  dere kenarında halen  faal  olan  bir  değirmen  vardı,( Bildiğim  kadarıyla artık  kullanılmıyor )  Bazı taş  evlerin  duvarlarında  Ermenilerden  kalma  olduğu  besbelli olan  Ermeni  alfabesiyle  yazılmış  mermer parçaları vardı  ama  tek  bir  Ermeni  yoktu.  Nereye  gitmişti  bunca  insan?

İnsan  denen  varlık  buhar  olup  uçabilen uçucu  gazlardan  olmadığına  göre neredeydi  Akmeşe  Ermenileri?

Başladım  sorup  soruşturmaya  ve  cevabını  da  öğrendim

Ama  o cevaba  geçmeden  önce  daha  bir  kaç  gün önce Bir  kadının da Ermenilerle  ilgili  bazı  şeyleri  merak  ettiğini  ve  sorduğunu gördüm  sosyal  medyada.

Kimdi  bu kadın?

Gelecek  bölümde hem bu  kadını  hem  kocasını  hem  de dertlerinin  ne olduğunu  anlatayım  inşallah.