Sükutun Asılı Kaldığı Zirve

Renklerin ahtı idi sözcükler belki de en umulmadık v/akti mısraların.

Sırlar ise göçebe

Şairin küfesi yüreğinde saklı.

Nakaratlar devindi ne de olsa şiirin tek lüksü:

Vakitli vakitsiz ağardı saçları güneşin

Tekbir getiren Mecnun gibi

En çok da kucağına serili bilinmezin

Kâh metruk

Kâh uyduruk düşler

Hacimsiz öfkesinden zalimin

Firar edilesi

Derdest edilmiş ukdelerin bedeli belki de

Ve işte Horasan tepesinde konaklayan gün ışığı

Kanı sızan yerkürenin

Zimmetli olduğu ölüme ve toprağa

Figanlardan arda kalan isyan gibi

İnzivada gün inzivada kâinat

Şair ise nöbette

O familya

Hani, dünlerin esintisi

Zan dolu yaygara

Gök hoş beşte

Zikir seferde

Hüzün olsa ne ki bakracı yüreğin?

Minnet etmediği kadar bir Allah’ın kuluna

Şair varsın ıskalasın mutluluğu

Varsın fısıldasın melekler kuytuların sessizliğinde

Kâh nükte

Kâh ümit

Kâh karanlık

Hicap dediğin ne ki hem?

O sükûtun asılı kaldığı zirve

Kulun zifti nasıl ki bulaşamaz meleklere

Kanadı kırık bir Leyla

Ruhun dokunulmazlığında saklı o beyhude sevda

Ne rakımlar ölçer aşkı

Ne de rakamlar yeter

Telaffuz etmeye gerek mi var hem?

Kifayetsiz yorumlardan esen rüzgâr

Nasıl ki muadili ve besini şairin

Belki de o kırık testi

Yola koyulmadan içine kırılan

İçre yolculuğun naif yolculuğu

Sadece Allah katında huzur bulan

Ne gönyeler yeter ölçmeye bu boyutsuzluğunu şairin

Ne pergel

Ne mezura

Uzadığın kadar uza, diyen sakillerin feryadı

Ulaştığı kadar en Muteber Dergâha

Elbet istifli günahlar

Elbet zirvede atılmayan tokatlar

Hicazı mı söylenmeyenin?

Hicabı mı esrikli düşlerin

Esmeye yüz tutmuş şu mağdur rüzgârın dahi

Kefil olamadığı buluttan gayri

Göğe atılan bir sis bombası

İsli ruhların buhran dolu helal olmayan lokması

Nasıl ki kabul görmeyecektir

Bu devranın diner mi katıksız nazı ve hazzı?

Evveliyatın şeceresinden göğe yükselen buharı misali

Ve işte geride kalan tortusu isyanın

Makbul olana sevdalı şairi

Kim ıslıklasa da

Nefesi yeter mi?

Nefsine köle ve azadesi zulmün

Köhne lahitler dahi kabul etmez zalimin na’şını

Bir rücu gibi

Nükseden bir büyü gibi

Belki de göğse saplanan o şarapnel parçası

Elbet yoktan var eden gelmelidir razı

Niyazı da nazı da saklı en masum rakımda

Boy ölçüşemedi kadar hainin o kırık ve metruk sazında

Ne fark eder ki hem?

Şairin varsın lal olsun o gamlı notası

Rabbidir onun yerine konuşan

Ereceği kadar da en müstesna makama

Lütfunu da esirgemez hem kulundan

Hele ki kula kulluk yok iken tutulan hesapta…