Kurtuluş Parkında Utanç Manzarası

Ankara’da oturanlar, şehrimizin göz bebeklerinden biri olan meşhur Kurtuluş Parkı’nı iyi bilir. Ben de her sabah, işe gitmeden iki durak önce inip bu güzel parkın içinde yürümeyi, biraz nefes alıp kuş seslerini dinlemeyi sonrasında iş yerime yürüyerek gitmeyi rutin haline getirmiş biriyim. Her ne kadar görev yaptığım alanla doğrudan ilgili olmasa da, ben Çankaya Belediyesi Hukuk İşleri Müdürlüğü İdari ve Mali İşler çalışanıyım, yani her şeyden önce bir belediyeci olarak bu sabah şahit olduğum manzara karşısında hem derin bir üzüntü duydum hem de bu sitemimi dile getirmek istedim.

Bu sabah her zamanki rutinimi tekrarlamak için parka girdim ama gördüğüm manzara karşısında adeta şok geçirdim. Her taraf çöp içindeydi; insanlar yediklerini, içtiklerini, hatta dilimin varmadığı daha pek çok şeyi uluorta sağa sola fırlatıp gitmişlerdi. 1963 yılında hizmete açılan, 86.200 metrekarelik devasa alanıyla bizlere nefes olan ve içinde envaiçeşit yabani kuşu barındıran bu tarihi park, normal şartlarda son derece temiz ve bakımlıdır. Ancak bu sabahki o kirli görüntü, Ankara’ya hiç yakışmıyordu.

Özellikle genç kuşakların çevre bilinci konusunda ciddi şekilde eğitilmesi ve yönlendirilmesi gerektiğini düşünüyorum. Zaten beton binaların arasında sıkışıp kalmışken, nefes alabildiğimiz bu nadide güzelliklere el birliğiyle sahip çıkmak zorundayız.

İşin bir de teknik ve idari boyutu var ki, halkımızın bu konuda da bilinçlenmesi şart. Parklarda gördüğümüz görevlilerin asli işi parkın sulanması, bakımı ve budanmasıdır; bu insanların görevi arkamızı temizlemek, attığımız çöpleri toplamak değildir. Belediyelerin yetki sınırları, görev tanımları ve hangi konuya nasıl müdahale ettikleri konusunda toplum olarak daha çok bilgi sahibi olmalıyız. Geleceğimize ve doğamıza sahip çıkmak, sadece belediyelerin değil, bu şehirde yaşayan her bir bireyin asli görevidir. Gerçekten çok yazık...