Kırıkların Bereketi

KIRIKLARDADIR BEREKET 

Çıkarma can kırıklarını gömüldüğü yerden

Sadece hafifçe bir sula, birkaç damla göz yaşıyla

Çıkarma ki, bereketi artsın ömrünün

Kırıklardadır bereket

Sadakası olsun gönlünün

Oysa yanılsamadır bütüne olan ağdalı şak şakçı hürmet

Acılar bir kenara itilir konforadır rağbet

Can kırıklarımızı çıkartırsak hayatımızdan

Eksiltirsek yaşadıklarımızı yaşamadıklarımızdan

Geriye ne kalır ki

Biraz turunç reçeli birazda lavantanın kokusu

İşte hayatın kendisi

Yaşananların tortusu 

Canın sağ olsun de

Eşmiş dostmuş yakınmış, gül ve geç gülüm,

Onların hepsinden, bil daha yakındır ölüm

Ben seni zaten öyle tanıdım öyle sevdim 

Daha umursamaz tavırlar tak boynuna 

İki al kiraz gibi türküleri tak kulağına

Yeşil başlı ördekleri al koynuna 

Yine resimler koy

Elinde tığ hayatı oyalarken

Toprak kaselere yoğurt mayalarken

Ben seni gerçekten 

Öyle sevdim öyle… asma yaprağına sarma sararken 

Bir zeytin tanesiyle muhabbet ederken

Sen sen olmayı bırakma ve unutma gülmeyi

Avuçlarına kına yak yine eskisi gibi 

Kabe’yi taç yap saçlarına

Mevla’ya gülümserken

Dudaklarında lafzı celilin endamı

Tavaf et gönlünce gönlün bir gül dalı…

 Kırılmasın yüreğin vefaya ver selamı

İhtiyacı var evrenin iyi dilekler dilemene

Gamzelerin usulca kıvrılsın, kırık da olsa bir kez gülümse

Gözlerinde her tomurcuk ıslak bir hüzünse

Ebedi dünyanın kapısı ölümse

Ve bu yolun ne başı var inan ne de sonu ne dibi 

Sen sen ol cancağızım…

Duru bir su gibi

YILMAZ TİZGÖL

08.06.2026/Nijninovgrad