Benzersiz

Beyaz bir sayfa duruyor önümde,

dünyadaki her şeye yer var da

bir tek seni sığdıramıyorum oraya.

Seni neye benzetsem eksik kalıyor,

kelimeler ellerimde un ufak oluyor.

Git, sor bir tomurcuğa,

eylülün o dingin rüzgarına sor.

Belki doğa fısıldar sırrını;

bir insan nasıl bu kadar benzer bir çiçeğe?

Ve ben, toprağı avuçlayan o yorgun adam,

izlerim sadece bu mucizeyi çaresizce.

Dillerinden anlarım yaprakların,

ama dökemem cümlelere

güneşin toprakla o gizli sevdasını.

Sadece sana bakarım, o kadar.

Sen bana bir parça ışık ver,

gör bak içimde ne filizler uyanır.

Köklerim derindedir benim, sessiz ve gizli,

fırtınalar kopsa da belli etmez kendini.

Benden içinde süslü sözler,

büyük benzetmeler olan bir şiir istersin.

Bağışla beni sevgilim,

çünkü şu koca dünyada,

senin zarafetine yakışacak kadar

güzel bir kelime daha icat edilmedi.