Turnalar Güneye Uçarken Lisa Ridzén

Daha önce okumadığım Lisa Ridzén'in "Turnalar Güneye Uçarken" romanı internette gezinirken bir internet sitesinde karşıma çıktı ve özetini kısmen okudum. Yazar bu kitabıyla İsveç’te "Yılın Kitabı" ödülünü aldığında gerçekten çok büyük bir başarıya imza atmış. Ama bence kitabın asıl başarısı ödüllerinde değil, insanın içine işleyen o samimi dilinde gizli. Yaşlılığı, yalnızlığı, ömrün son demlerindeki o sessiz vedayı öyle içten, öyle abartısız anlatıyor ki, insan sadece özetini okurken bile boğazı düğümleniyor. Hayatın koşturmacası içinde unuttuğumuz ya da görmezden geldiğimiz ne varsa, yazar hepsini önümüze sermiş. Özellikle özet kısmında ki şu satırlar beni çok etkiledi ve tüylerimi diken diken etti:

"Bir insanın hayatının ne kadar küçük bir alana sığabileceğini, dünyasının nasıl da yavaş yavaş daralıp sadece pencerelerin önündeki o birkaç metrekarelik manzaradan ibaret kalacağını hiç düşünmemiştim."

En kısa zamanda bu kitabı satın alıp okumak istiyorum. Belki merak eden olursa diye burada da paylaşmak istedim.