Kendinden Yorulur mu İnsan

Yorulur mu insan kendi gölgesinden?

İnan ki yoruldum, çok yoruldum.

Şöyle oturup sessizce dinlesem kendimi,

İçimi döksem, anlar mıyım gerçekten?

Söner mi içimdeki bu fırtına,

Bilmiyorum...

Duygularım karmakarışık, bir kördüğüm.

Sussam, beynimin içi durmuyor, yoruluyorum.

Konuşsam, o duvar gibi anlaşılmamak... o daha çok yoruyor.

Tükenmişliğin verdiği hırçın bir dalga var içimde,

Beni oradan oraya sürüklüyor, durduramıyorum.

Tutunmak istediğim ne kadar dal varsa,

Hepsi bir bir kırılıp kalıyor elimde.

Umut dediğin şey artık çok uzak,

Çölde bir serap gibi, görünüp kayboluyor.

Ne gecem belli artık, ne gündüzüm,

Hepsi karışmış, hepsi birbirinin içinde kayıp.

Söyleyin, insan nereye kaçar,

Yorulduğu yer kendi ruhuysa?

Silezya