İhtimamla Sevilir Bilginiz Dışında

Artık öyküler yazmak istemiyorum çat-kapı gelse de ilham.

Özümsediğim ne varsa yitip gitti kâh kapıma dayanan zorba rüzgâr kâh verdiğim geri dönümü olmayan selam ve de aforoz edilmiş onca söylem onca kelam.

Renkleri hizaya getirdim sonunda.

Sonunda renk renk giyiniyorum ve içimdeki karanlığı tam anlamıyla ıskartaya çıkardım tan vakti anmadıklarım kadar kim ise adın gibi bildiğim o ki: taraflarınca anılmadığım asla değil umurumda kesemedikleri kadar coşkumu ve mutumu ve işte sonunda ayırdına vardım mutluluğun ve gerçeklerin ne olduğunu.

Öykülerim nicedir zulamda ve hepsini gün ışığına çıkardım ve şimdi artık kendi öykümü yazacağım.

Azman bulutların uçuşan beyaz sakallarına konan yalancı ve kibirli kumruların da birer ruh ikizi olmadığını sonunda öğrendim.

Yaşadıklarım asla dile gelmez asla da dile getirmeyeceğim çünkü öğrendim de kimin nurlu kimin uğursuz olduğunu:

Aynı sofrada lokmamı bölüştüğüm ve aynı çatı altında sevgiyi paylaştığım hepsinin yalan ve nidaların yalancı olduğunu bana eninde sonunda ispatladı hayat ve Tanrı.

Tanrısız iklimlerde büyümüş insanlar aynı kandan olsak bile.

Aşkı sadece tek kişiye indirgeyen ve gerisini yok sayan en başta sülalesini de.

Aşkın anlamı yitti ne yazık ki.

Sevgi de bitti mademki.

Sahici sevgilerin ederi ne ola ki?

Kaç çift bilezik ya da küpe ya da beşi bir arada olmayı şiar edinmiş o alımlı bütçelerinden anasına babasına kuruş ayırmayan aşkların söylemesin bana da kimse gerçek olduğunu.

Aşkın kulvarında yiten nesil.

Aşkı sadece maddiyatla eş değer bilen nice insan.

Bense HA babam yaz ha babam sev: e, nereye vardım sonunda?

En sonunda başı da kaybettim öykünün ne olduğunun anlamını da yitirip bir de hayat yolundaymış gibi mutlu hikâyeler mutlu şiirler yazdım nihayetinde bodoslama dalarken kendime.

Aşkın muhtevası:

Geçiniz efendiler.

Aşkın rotası:

Geçiniz hele ki bir navigasyon cihazınız ve afili bir araba ve de geliriniz yoksa.

Sevgiden de medet ummuyorum artık.

O son iki seneyi sayfalara döksem bile dile gelmeyecektir bilfiil yaşadıklarım o yüzden imgelerle idare edin beni bir de ucu bucağı görünmeyen hayallerimle hayali aşklarla hayali kahramanlarımla.

Oysaki:

Başkahraman benim başkumandan da:

Pişekâr sevinçlerimi gömdüm üstüne anamı da gömdüm sonra ne mi gördüm cami avlusunda?

Mutlu siluetler.

Geçiniz kan bağını.

Geçiniz akrabalığı kardeşliği.

Benimki sitem değil gerçeğin ta kendisi üstelik ben daha hiçbir şey yaşamadım söylemedim de söylemeyeceğim de sadece evrenin bana verdiği süre zarfında umut edip hayal kurup bilfiil de hayallerimi gerçek kılıp ilhamın uçuşan peçesine konan ilham perimle s/özlendiğim kadar da yazacağım ve inadına seveceğim ama sevdiğim her kim ise asla bilmeyecek çünkü asla ses de etmeyeceğim:

Mutluluk sizin tekelinizde mi söyleyin, efendiler?

Söyleyin bayanlar baylar?

Sahte aşkların gelir gider tablosu nasıl ki içimi bulandırıyor nasıl ki uğradığım ihanetler ufkumu gölgeliyor…

Ses edeceğim ama kendimce çünkü ben hakkımı helal etmedim üstelik benim vekilim olan biri var birileri var.

İnancım tam.

Kendime olan inancım da.

Sevecek biri varsa ilk sırada o da benim:

Hani içimdeki yetim öksüz yaralı ama gururlu onurlu o küçük kız çocuğu:

Asla da aptal olmayan ne de birileri gibi sinsi içten pazarlıklı.

Sevgimde bonkörüm kabul ama ses etmeden.

Ruhum ve vicdanım tam teşekküllü ama ses etmeden.

Figanım ve de fermanım asılı kalacak en tepeye:

Rengimi boca ettim yerküreye ve renk renk duygularım kıyafetlerim gibi çünkü artık siyahı da karanlığı da boykot ve protesto ediyorum:

Beni bilen ya da bilmekten aciz kendini bilmez beynamazlar çok merak ediyorlarsa gelip de benden sorsunlar gerçek beni!

İhtimamla sevilir, bayanlar baylar ama kimsenin de haberi olmadan bilgisi dışında sonuçta yürek de benim sevgideki sınırsızlığım da.

Aşkın boyutunu ise asla tahmin edemezsiniz tapuda ya da bankada bir karşılığı var ya da yok, o da sadece benim bilgim dâhilinde ve son noktayı koyuyorum:

İhtimamla sevilir bilginiz dışında:

Eh, o da bana kalsın…

Mutlu kalın ve sevgiyle…