Bu Sonsuz Sevgi Armağanım Olsun Sana

Öfkeli bir lanetti arda kalan ve eksik bir rahmet

Dolunayın tülünden serpilen ışık gibi acı gibi

Esefle kınandığım nice vakit misal

Kıpraşan yüreğin tutamağı

Belki de kaçık bir mahiyette solan gülü dirilten

Andan ayrı düşülesi devasa bir sızı

Pekişen hasretin bam telinde saklı

Gaipten de geldi mi acı

Bilinmeze meylediyorum bilen biri var nasıl olsa.

Sonra evliya sabrı ile bir bir söküklerimi dikiyorum

Bir buse konacaksa eğer ki ruhuma

Alnımdan başkası haramdır sevgime

Yüreğim yüreğindir

Yüreğinse devasa bir gemi

Küpeştesinde acılarım ve hüznüm gizlice

Saklarken beni

Ayan beyanım oysa

Bilenler bilmeyenlere anlatır da anlatır

Gerisini tamamlayan yine o zümre

Bir yara ki içimde

Bir yama ki bedenimde

Bir deva ki Rabbin emaneti bu canı

Koyuvermediğim kadar günün birinde

Kapışan hüzün ve asalet

Nemalandığım kimler yok ki arka bahçemde?

Sezilerim ezik

Suçlarım devrik

Ve yalnızlık…

Kutsanan bir delik misali sürekli diktiğim

Söküklerin ikbali

Boşa düştüğüm

Mevsiminse ikazı

Bir redif misali giyindiğim şunca şiiri

Bir dize misali akıttığım ruhumun yaşı

Yasıma tekabül eden o ince sızı

Seninle örtüşen her günü

Baş tacı

Bildiğim içimdeki ukdelerle de ördüğüm hayatı

Bahşedene duyduğum şükrü

Ve katıksız dile gelen bu sonsuz sevgi

Armağanım olsun sana…