Sade Bir Gökyüzü

Denizlerin berrağından yansıyan yüzün,

Bir eylül ikindisi gibi sakin ve derin.

Ne zaman baksam, dağılıyor içimdeki hüzün,

Ellerin diyorum, ellerin ne kadar serin.

Bir çay dolduruyorsun, tütün kokuyor hava,

Gözlerin dünyayı yeniden kuruyor sanki.

Büyük lafları çoktan bıraktım bir kenara,

Sen varsın ve bu, her şeyden eski.

Yüzümün çizgilerinde geziniyor sesin,

Sade bir gökyüzü kalıyor bizden geriye.

Zamanı durduran o sonsuz eşiktesin,

Seni sevmek, ömrü eklemek gibi bir şiire.