Tükür Yüzüme

Tükür Yüzüme

Padişahın kızı, şahın gözdesi. 

Aşk masallarının, elzem öznesi. 

Acem aşıranın, mahur bestesi. 

Durup ta dinlersem , tükür yüzüme. 

Burnu göğe bakan, kibri zarraf’a. 

Altın olsa eğilmem, ondan tarafa. 

Her mücevheratı, dizse de rafa. 

Dönüp te bakarsam, tükür yüzüme . 

Değer verdim diye, sanma ulusun. 

İstersen gonca ol dalda kurursun. 

Eyvallah etmem ben, huyum kurusun. 

Sözümden dönersem, tükür yüzüme. 

Ferhat’a şirindir, mecnuna Leyla. 

Sanırsın rakiptir, güneşle ayla.

Çölde susuz kalsam, olsan vahayla. 

Bir yudum içersem ,tükür yüzüme. 

Gözün yükseklerde beğenmiyordun. 

Her şeyi herkeste, bol sanıyordun. 

Sözüm ona beni çok seviyordun. 

Özüm’den dönersem, tükür yüzüme. 

Pişman olsan da ha... dönme demiştin. 

Bensiz bir gün bile, gülme demiştin. 

Gönlümü almadan, ölme demiştin.

Affına gelirsem, tükür yüzüme

Helal lokma için, koştum bir ömür. 

Balıklar suda, kuş havada ölür. 

Oldu istediğin, saltanatın sür. 

İltifat edersem, tükür yüzüme. 

Et tırnaktan ayrılır mı? ayırdın. 

Bal kozadan kayrılır mı? Kayırdın. 

Eşimden dostumdan sıtkım sıyırdın. 

Muhabbet edersem, tükür yüzüme. 

Bu gözler her gece, ağlamaz sanma. 

Burnumun direği, sızlamaz sanma. 

Vebali büyüktür, bağlamaz sanma.. 

Hak helal edersem, tükür yüzüme. 

İşte defter, alnım açık yüzüm pak. 

İster çarmıha ger, ister çivi çak. 

Nemrudun narında ateş ile yak. 

Dönüp te ah dersem, tükür yüzüme . 

Yılmaz Tizgöl 

Moskova