Sus Yüreğim

Uçurumun en derininde yaşarım,

Hatıranla yaşarım, rüzgârının dokunuşuyla,

Burada dünyanın akışına yer yok.

Sus yüreğim, sus, sesini duymasınlar,

Kimse farkına varmasın hâlâ canlısın.

Kalbim bir çınar ağacı, dalına tutunup sallanırsın,

"Artık vakit geldi" diyorsun, gidiyorsun.

Elveda derim, sakın giderken ardına bakma,

Ben zaten hep buradayım, uçurumun en dibinde.

Sana söyleyemediğim her şey için affet,

Sözlerim yarım mı kaldı?

Hayır, sadece kalbini kırmak istemedim.

Sen gittin diye durmaz dünya…

Sen hiç duymadın,

Ben hiç söyleyemedim,

En derindeki sesimi,

En sessiz çığlığımı.

Ben zaten hep aynı yerdeyim,

Uçurumun en derininde,

Gözlerim kapalı, dilim suskun.

Üzülmem ki her şey yerli yerinde.

Sen uzaklarda,

Ben aynı yerde,

Dünya dönmeye meşgul.

Yerli yerinde, yarım kalmış bu şarkı,

Ve çınar ağacının dalına takılıp sallanan sen.

Ben derim ki:

Sus yüreğim, sus,

Duymasınlar.

Duyanlar da bilsin ki,

Bu şarkı hepimize,

Hepimizin içindeki o sessizliğe…