Sensizlik

Sevemedim sensizliği ve unutulmuş tüm çürük düşlerimdeki o sıcak teni.

Göğsümde dik bir duruş misali

Seğiren gözlerimde saklıdır ruhumun tini

Manen zengin ve yangın yeri gibi

Düşlerim yanık ama zengin

Sensizlik ise yorgun bir düş misali.

Renkler kavrulurken Temmuz güneşinde

Bağrım yanarken açan çiçeklerin dilinde

Manen bir çiçek isem ve solmamak adına tüm gayretimle

Sensizlik uzak bir dağ sözcükler ve yanan imgelerden seken her kurşun

İsimsizliğime yapışan bir damga adeta

Sensizlik gecenin ferine sokulan mehtap

Sensizlik uzak iklimlerde saklı o berrak ve güleç yüzün

Sensizlik ikilettiğim tüm cümlelerde özene bezene dikili bir elbisenin

Belki de pot izi

Ve kırdığım tüm potlar geri

Dönerken bana

Rüzgârın o terli ve çıplak kollarında

Bak işte yine kaçtı rengim

Oysaki solmamaya yemin etmiştim

Ama sensizlik yok mu sensizlik

Mihrabım yerinde olsa ne ki?

Bahara dönse kışım sensizlik ile imtihan edildim mademki

Yazın uzun gecelerinden firar eden uykumun idam mangası

Sere serpe sevildiğime şahit melekler ordusu

Ama sensizlik

En uzak en aykırı iklim

Hem gideceğini de bana söylememiştin

Güzüm baharım sağım solum ve duyulmaz feryadım

Fitneci kadın

Çığırtkan adam

Ruhu ile cebelleşen şeytan

Sensizlik ise yorgun ve uzun bir ferman

Gel gör ki

Kimselerin okumadığı

Ve üstümdeki giysi kimselerin dokumadığı

Dokunamadığım tenin ve tinin ve beylik sesin

Bir rapsodi gibi

İçine bölünen ekmek dilimi

Kutsalın ta kendisi

Bıçkın rüzgâr dindi madem

Mademki yer gök sustu matem sonrası

Sözcükler kan kustu

Ne zamanki kalem küstü

Sensizliğe ve dünyaya ise ben küstüm

Adım ha gül ha küstüm çiçeği

Sensizlik en uzun iklim en uzun gece

Ölümün teşrifi

Önsezilerimde saklı gizin tek ismi

Tahayyül ötesi

Sensizlik kurşun gibi ağır

Çağrımı duymadın madem

Çağırsan da çağırmasan da sana emanetim

En başta Rabbin emaneti