Miras

Yürüdü ordular dağlar yarıldı,

Çelikten zırhlara tarih sarıldı.

Kutlu bir sancaktı göğe gerildi,

Sen o kurganlardan gelen sessin bak.

Tepeden bakarken o vahşi çağlar,

Korkudan diz çöktü dumanlı dağlar.

Bir karış toprakçün yandı o bağlar,

Kılıcın kabzası sana mirastır.

Karanlık çökünce pusatı kuşan,

Yıkılmaz sarsılmaz bendini aşan.

Yüzyıllık rüyadır bağrında coşan,

Korkuyu kalbinden söküp atandır.

Atların nalları şimşek çakarken,

Yiğitler ölüme gülüp bakarken,

Zamanın nehri de tersine akarken,

Adını tarihin bağrına kazı.

Siper et göğsünü boran esende,

Bir parça asalet kalsın desende.

Destanlar fısıldar rüzgâr esende,

Uyan ey yolcu bak, şafaktır söken.