Mavi Uçurum

Kalbim üşüyor geceleri,

sisli bir ray geçiyor gözlerimden.

Yalnızlık: o mülteci yağmur,

dokunuyor caddelerin devrik gölgesine.

Sen geliyorsun hüznün kırık camlarından,

bir tren kalkıyor zamansız...

Gece sızıyor ruhumun çatlaklarından,

dudaklarımda eski bir deniz kokusu.

Martılar dökülüyor avuçlarıma karanlıkta.

Ne zaman bir ışık sönse uzaklarda,

bir yıldız kayar ellerinin coğrafyasına.

Belki hiç gelmeyecek o son vapur,

ama gözlerin...

Gözlerin hâlâ en güzel mavi uçurum.

20/01/2018 - ANKARA

Not: Meşhur Ankara ayazının olduğu bir akşamda, zamanın ne kadar acımasızca aktığını ve bu dünyadaki her şeyin fani olduğunu hissettiğimde ortaya çıktı bu şiir. İşte bu şiiri; hayatın tüm kargaşasına ve zamanın akıp gitmesine rağmen, ruhumun sığınabildiği tek limanın onun olduğunu eşime anlatmak için yazmıştım. Şiiri yazdığım kağıdı hala saklıyormuş onu da yeni öğrendim. :)