Hâlâ Kaldığın Yer

Mısralarımda yaşıyorsun artık,

Yüzüne dokunamadığım her gece.

Öyle bir gittin ki,

Sesin kaldı odanın duvarlarında.

Şimdi ne zaman bir harf düşse kâğıda,

Gözlerin gelip oturuyor tam ortasına.

Bir insan kaç kere özlenir bir günde?

Ben seni her nefeste yeniden kaybediyorum.

Sokaklar aynı sokak,

Ama adımlarım sanki hep sana geç kalıyor.

Biraz buruk bir çay,

Aralık kalmış bir pencere kadar soğuk hayat.

Oysa ben seni,

Unutmak için değil,

Daha derin sevebilmek için bıraktım mısralara.

Artık nereye baksam,

Gittiğin yer değil, kaldığın yer acıyor.