Saygı

SAYGI

Şiire dikilen bir düğme gibi dikmeli insan,

Sevdiğini yüreğine.

Ve saygıyla iliklemeli önünü.

Her kaybedişte yolunu,

Karanlık dehlizlerde,

Yürek feneriyle bulmalı yönünü.

Acıyı iki ile çarpıp üçe bölerken,

Tükenmez kalem gibi yazmalı kaderine...

Her sayfa kederle dolu olsa bile...

Ortası delik bir silgiyle

Silinmesin diye.

Yüreği koskocaman olmalı insanın.

Dağları, taşları içine almalı.

Acıları,

Sevdaları...

İki yüreği üst üste koyup,

Sevgiyle çarpmalı.

"Hesabı kitabı olmaz." derler aşkın.

Olmaz mı, sevdiğim, hiç?

İki yürek,

Bir sevda...

Eşittir bir ömür.

Sevgiden bir çıkmaz ama,

İkiye bölünür!

Sıcacık bir ekmek gibi

Bölmeli insan yüreğini.

Varsın olsun iki yarım.

Paylaşılacaksa bu hayat,

Bir ben varım,

Bir diğer yarım.

Yılmaz Tizgöl

06.09.2020

Moskova