Ruhumun Sürgünü

İçimde çırpınan o yaralı kuş,

Sessizce gömüldü derin bir yasa.

Ömrümün yolları hep iniş yokuş,

Gençliğim döküldü kırık bir tasa.

Aynaya bakınca tanımam beni,

Kimdir bu gözleri bulutlu adam?

Zaman yağmaladı o eski teni,

Gecenin bağrında sönüyor odam.

Bir feryat yükselir göğsüm solundan,

Rüzgârlar savurur darmadağınık.

Ayrıldım nihayet hayat yolundan,

Umut pencereme yağmaktadır kar.

Anılar birikmiş yorgun kalbimde,

Her biri bir hançer, saplanır durur.

Kelimeler bile bitti dilimde,

Hüzün dalgaları kıyıma vurur.

Sustu tellerimde o eski şarkı,

Mevsimler değişti, her taraf ayaz.

Dönmüyor ömrümün o eski çarkı,

Kader sayfamıza yazıldı beyaz.

Gölgeler büyüyor odamda her an,

Beni benden alan o gizli sızı.

Gözümün önünden geçti bu devran,

Kaybettim göklerde o parlak kızı.

Gidiyor bu yolcu dilsiz ve çıplak,

Ruhumun sürgünü nihayet bitti.

Kucağını açmış o soğuk toprak,

İçimde ne varsa kırıldı, gitti.