Teknik Servis

TEKNİK SERVİS

Şehremini'nde kurulan semt pazarının orta yerinde; radyo, teyp, televizyon tamiri ile uğraşılan, ara sıra uğradığım bir teknik servisteyiz.

Televizyonlar için uydu yayınlarının güncellendiği günler. Yayınları tam alamayanlar, uydu alıcılarına yeni ayarlar yükletmek isteyenler servisin önünde kuyruğa girmiş durumdalar.

​Bir öğle üstü

Teknik servisin önünden geçerken kuyruğun azaldığını görerek içeri girdim. Cemal Usta bir arkadaşıyla sohbet halindeydi.

​Yemek vakti olduğundan müşterilerin çoğu dağılmıştı. servisteki işleri bitmek üzere olan bir kaç kişi sırada ,bekleşiyorlardı.

Yoldan geçen birkaç tanıdık ​Cemal Ustayla selamlaşır, tokalaşır, hâl hatır sorar ve yollarına devam ederler.

Bir kaç kişi sorununu anlatmakta, tamiratın sonlanmasını bekleyen iki kişi de söylenilen çayları içmekte dir. Üç müşteri daha gelir ve sıraya girerler.

  Yaklaşık 10 dakika sonra, Cemal usta telefonuyla birisini arama ihtiyacı duydar. Bir malzemeci uydu anten kablosu getirecektir, halâ gelmemiştir.

Ceketinin ceplerini, pantolon ceplerini ve tamirat masasının gözlerini, çekmecelerini aramaya başlar.

​"Evden çıkarken cebimde vardı sanırım. Unutmuş da olabilirim..." der.

​O an dükkanda bulunan samimi arkadaşlarından Şahin Bey;

– Cemal usta telaşlanma. Şimdi anlarız, deyip telefonunu ceket cebinden çıkarır ve Cemal ustanın telefonunu çaldırır. Birkaç defa arasa da telefonu açıpta cevap veren olmaz. Dükkanın hiçbir yerinden de ses gelmez.

​– Cemal bugün cumartesi, eşin ve çocukların da evde. Şimdiye kadar cevap veren olurdu. Telefonu bir yerlerde unutmayasın. Yoksa düşürdün mü?.  Biri mi yürüttü yoksa!

​– Şimdi anlarız. Eşim çocuklarla birlikte annesine gidecekti. Senin telefonla bi arayayım - Yolda dahi olsalar, evde unuttuysam bi haber verirler. 

Cemal usta, Arkadaşının telefonu ile eşini arar. Ne ses vardır ne seda. Birkaç defa daha arar. Ulaşamayınca telefonu kapatıp arkadaşı Şahin'e verir.

 Şahin Bey aynı zamanda Cemal Bey'in kayınbiraderi Hakkı ile arkadaştır.

​– Hakkı'yı arayalım bir de, der.

Hakkı Bey telefona çıkar.

​– Hayrola Şahin Abi.

- Hayırdır Hakkı, eniştenin dükkânındayım.Cemal'in telefonu kayıp. Ablanı aradık;  ya otobüste ya metroda galiba, ulaşılamıyor. Annenler sana yakın. Oradalarsa beni arar mısın?

- ​Ararım abi. Markete yoğurt almaya gitmiştim, dönüşte seni ararım.

- - ​Tamam Hakkı, kulağım sende. Annenlere selam söyle.

- - ​Söylerim abi.

​Cemal Bey ve arkadaşı Şahin bu defa, telefonun belki şarjı bitmiştir diye, dükkanın içini aramaya başlarlar. Raflar, çekmeceler, tamire gelen monitörlerin, radyoların, teyplerin, televizyonların etrafları ve yanları da aranılır. Bir türlü telefona rastlayamazlar.

​İki çay söyleyip sandalyelerine otururlar. Çaylar gelir. Birkaç yudum içilmişken dükkanın önüne bir araba park eder.

 Bagaj kapısının açıldığına dair bir ses duyulur. Tamiri biten LED TV'yi kucağında taşıyan müşterisi gülümseyerek içeri girer.

Cemal Bey yarım saat önce led TV'yi bi güzel tamir ettiğinden emindir.

- ​Hayırdır Necdet, televizyon çalışmadı mı.

- - ​Tam çalıştıracağım sırada TV'nin içinden telefon arama sesi geldi.

​Ne olur ne olmaz deyip fişi prize takmadım. Arabama attığım gibi sana getirdim. 

İyi yapmışsın Necdet kardeşim.

Şahin, müşterinin söylediklerini doğrulamak için telefonuna sarılır ve Cemal'i arar. Televizyonun içinden arama sesi duyulur.

Cemal usta tornavidasını kaptığı gibi TV'nin arka kapağını açar, telefonuna kavuşur.

Gülümsemeler kahkahalara dönüşür. Art arda çaylar içilir. TV'nin kapağı tekrar kapatılır ve müşteri ye teslim edilir.

Müşteri televizyonunu gülümseyerek arabasının bagajına yerleştirir ve oradan selamlaşarak ayrılır.

Cemal usta telefonuna kavuşmuştur. Kayın biraderi Hakkı'ya telefonun bulunduğu haberini verir.

Mehmet Sadık Medin