Adıyla Yaşarmış İnsan

Her şiir yalnızlığa açılır, mirim:

Bunu ben değil şiirler söylüyor aslında söylettiriyor da ve titiz bir el yazısı ile altına imzamı atıyorum.

Unutulmuş kabirlerin güncesinde saklı dualar elbet her kim ise güncellemekten yoksun alabildiğine de benden uzak dursun.

Rengi matlaşmış bir mezar taşı ya da usulen ve göstermelik mahiyette tozunu toprağını süpüren asla değil mi ki gözyaşı?

Rengin muhteviyatı ve de rakımımın ulaşılmazlığı bildiğim de odur hani: yıldızlar kadar uzağındayım âlemin ve mademki tescillenmiş bir Yıldız’ım…

Adıyla yaşarmış insan, ya, birden fazla ismi varsa?

Bülbülün çektiği dili belası gel gör ki ben bülbülle konuşmayı hep yeğledim bir o kadar kendimle konuştuğum ve vardığım da hep gül bahçesi oldu kısaca ben hem bülbül hem gül olmayı aynı anda becerdim ve işte ruhuma tezat olan diğer ismim tüm soğukluğu ve resmiyeti ile apaçık bana baş kaldıran bir o kadar da işime gelmiyor değil hani yeri geldi mi, Yıldız olmayı yeğlediğim.

Konu asla karışık değil ötesinde kafam da asla karışık değil:

Rakamlar ve rütbeler.

Misal doğum tarihimiz ve aldığımız yaş ek olarak da aldığımız yas.

Kim güncelliyorsa artık bizleri?

Ufkum geniş üstelik ve ürettiğim kadar mutluyum bir o kadar hayal kurup hayallerimi gerçek kılmakla da mükellef.

Sil baştan hayat!

Sus ve bekle.

İşte bana tezat olan ki bir ömür susmam emredilmişken şakımayı seviyorum ben ve kendimi ifade etmenin tek yolu da yine benden geçmekte.

Yanlış anlamlandıran ve adlandıranlar yüce meclisi:

Kafasındaki kurguyu gerçek sananlar ümmeti.

Ruhumun dalgaları ve çiçek olmamın sonucu iken de döktüğüm yapraklar ki asla da dert değil çünkü yeniden doğmak ve yeniden açmak doğamda var.

Kılı da kırk yardı mı insan…

Şahsına münhasır olmak ve de ve gördüğüm o ki: bu tabir herkes için geçerli değil çünkü fotokopi hayatlar ve fotokopi aşkla yaşayan bir devranda savunuyorum tek olmayı savuruyorum tezimi tek elden tez elden.

Sessizce yaşadığım üzerine boykot ettiğim o gürültülü sessizlik.

Yanlış anlamlar da yükledi mi insanlar ve de siz kuralcı olduğunuz kadar da kendinizden eminseniz.

O halde yeniden sayıyorum sondan başa:

Üç.

İki.

Bir.

Çünkü kendimle kavgalı olduğum kadar da saygı duyuyorum önce kendime sonra hayata gerçi hayat hayli yorucu ve edepsiz ve de sitemkar iken bir o kadar pişekar ve de kartlarımı açık oynuyorum hiç olmadığı ve de hiç olmadığım kadar…

YILDIZ GÜLÜM