Çoklu Evren

Herkes başka bir evrende kendini arıyor,

ama kimse bu evrende kendisi değil.

İş yerinde bir maskeyle,

evde yorgun bir suretle,

ekranda bir karakterle yaşıyoruz.

Her biri biz—

ama hiçbiri tam biz değil.

Fizikçiler başka evrenler arıyor,

paralel hayatlar,

başka benlikler…

Ama bilmezler ki:

Ben zaten çokluyum.

Bir bedende çok evren taşıyorum.

Sabahları bir evrende uyanıyorum,

akşam başka bir evrende susuyorum.

Ve her evren,

aynı özün farklı tercümesi.

Belki de mesele,

başka evrenlerde başka “ben”ler aramak değil.

Belki mesele,

bu evrende “ben” dediğimin

hangisi olduğunu

seçmek.

Çünkü evren çoksa ne olur?

Sen tek değilsen?

O yüzden:

Paralel evrenleri unut.

Önce şu evrende kendinle yüzleş.

Çünkü belki de

bütün evrenlerin kilidi,

şu an sakladığın yüzdedir.