Savunma Mekanizması İnkâr Öfke Lahmacun

Hayat beni mahvetmiş.

Moral sıfır.

Kimseyi görmek istemiyorum.

“Bıktım artık!”

Tam o sırada masaya acılı lahmacun geliyor.

Ben:

“OHA ACILI MI BU?! 😍🌶️”

Az önce ağlayacaktım.

Şimdi lahmacunun başında düğün yapıyorum.

Pul bibere bakıyorum:

“Bunların hepsi benim mi?”

İlk lokma.

Gözler açıldı.

İkinci lokma.

Baş sallıyorum.

Üçüncü lokma:

“Ben bu hayatı boşuna dramatize etmişim.”

Garson:

“Abla acı değil mi?”

“Değil.”

Alnımdan ter akıyor.

“Hiç değil.”

Burnum akıyor.

“Mis.”

Gözümden yaş geliyor.

“Harika.”

Garson bana acımış gibi bakıyor.

Ben:

“Niye öyle bakıyorsun? Ben mutluluktan terliyorum.”

Sonra limonu sıkıyorum.

O an beynimde bütün sorunlarım sıraya giriyor.

Kira: “Sonra gel.”

Aşk hayatı: “Sen de bekle.”

Gelecek kaygısı: “Seni hiç tanımıyorum.”

Aile: “Şu an müsait değilim.”

Hayat: “Konuşabilir miyiz?”

“Şu an lahmacunla toplantıdayım.”

Son lokmayı yiyorum.

Sandalyeye yaslanıyorum.

Yüzüm kıpkırmızı.

Gözler yaşlı.

Alın terli.

Ama suratımda öyle bir mutluluk var ki...

Cennette VIP masaya geçmişim sanırsın.

Garson:

“Bir tane daha?”

Ben hiç düşünmeden:

“Getirin… 😂 “Beni böyle mutlu eden bir insan olsaydı şimdiye kadar evlenmiştim.” 😂🌶️