Münasip Bir Şiire Bırakınız Beni

Münasip bir şiire bırakınız beni en azından tutmadığınız elimi kavrayın ölümüne, imgelerin saçağında ıslandığım ne ki Eylül yağmuruyla?

Göğsümün çeperinde bir nida

Suskunluğumsa bıçkın bir seda

Ölümü irdeleyebilirim de defalarca

Lakin içinde olmadığım bir ölümü dillendirdiğim ne ki

O solgun kuşkanadında

Dualarım revnak

Ve gün batımına asılıyım.

Yüreğimse savruk

Sevmediğim kadar artık sizi

Nutuk atanlara değil mi ki çok uzağım

Her milim her inim her devinim

Saklı tutulası göğün çeperinde

Ruhun tılsımlı nidaları

Sökün etti edecek kaderin cilvesinde

Punduna getirdi o yabancı

Yakın bildiğim sevginin romansı

Ne ki ne?

Aşka dair bildiriler gelmiyor artık ruhumun pelerinine

Nasıl ki sıkı sıkı sarıldım

Düşkün değil yatak döşek hiç değil

Sadece duyarlı kâinatın gizemine

Kulak kabarttığımdan çok öte

İzindeyim ferinin gözlerimin

Kaybolmamak ve kaybetmemek adına

Sahiden de uzağındayım şiirlerin

İlhamından uzak ve ayrık

Sözcüklerin kımıltısında dahi imgeler kavruk

Adeta közde 

Adeta son kozda

Adeta körü körüne yaşadığıma dair o ılık veda

Kopacak kıyametin öncüsüdür işte şiir

Kalemle kavgalı

Kendine yetemeyen bir beşerin gizinde

Saklı tinine biat

Titrinden kalmadığı kadar uzak

Varsın tuzak

Addedilsin kapışan iblis ve zalim

Nasıl ki aldı günahımı

Gün batımında ölmeye razı

Kuru bir ışıktan ötesi

Değilim madem

Kuruyan gözlerime yağan matem

Rencide edilesi aşkın körpe zihnine davet ettiğim

O ılık meltem

En çok da kendimi ziyan ettiğim

İçim dışım matem

Bir kuş misali

Savurduğum kanadım

Bir kuldan ziyade yaratıldığım

O zeminden firar eden gölgemden dahi hoşnut kalmadığım

Ne ki ne beni ben eden zinde bir yüreğe

Son temennim

Mademki evvela kendimi sevmeliydim

Oh, ne ala

Geç kalmışlığımdan ziyade

Geçinemediğim şu cihan ve insan ve göğe

Asılı bir kancadan nicesi

Kaybolmanın nazarından kanattığım hecelerin tek katresine

Razı gelmeliydim madem

Ya, ne demeli beni terk eden ilham perime

Okyanuslar aşan gözlerimden de boşalmışken yaşın tekmili

Yasıma istinaden

Yaşamayı tehir ettiğim reva görülen

Zulmün tutanağıdır yazdıklarım

Yarama merhem bir şiirden ziyadesi dem vurduklarım

O halde, duygular fora

Ey, matemim ve ilhamım yine girdiniz kol kola

Konuşlu olduğumdan ziyade aşikâr olduğum bunca kora

Sanır mısınız ki dayanamam?

Yaşadığım kadar da yaşatacağıma dair

O sefil yüreğim ki kapıma dayanan…