İyileşir Miyim

Bu şehirde herkesin bir adresi var...

Benim bütün yollarım sana çıkıyordu.

Sonra sen gittin.

Şimdi bütün yollar aynı yere çıkıyor...

Hiçbir yere...

Seni sevmek, buz tutmuş bir saate ateşle dokunmak,

Her saniye erirken zamanı avuçlarımda boğmak.

Gözlerin bir şehir, ben o şehrin son yangını,

Sen evine dönerken ben kaybettim bütün yarınları.

Bir fotoğraf bıraktın, çerçevesi hâlâ sağlam,

İçindeki iki insan artık birbirine yabancı.

Ben seni unutmadım, sadece sesini kıstım,

Kalbimdeki enkazı her gece yeniden yıktım.

Sen giderken kapıyı değil, mevsimleri kapattın,

Takvim yapraklarını değil, ömrümden gün çaldın.

Bir ömürlük cümleydin, noktanı yanlış koydun,

Ben sana yuva derken sen bende misafir oldun.

Bak, geceler cebimde katlanmış bir mektup,

Her satırı kanamış, her kelimesi mahcup.

Sana verdiğim kalbi geri istemem, kalsın,

Bazı insanlar gider ama yoklukları yaşasın.

Sen gittin, şehir sustu, gökyüzü daraldı,

Benim içimde bir çocuk o gece yaşlandı.

Aşk dediğin buysa neden bu kadar kanattı?

Bir insan nasıl gider de bir ömür yer kaplar ki?

Ben seni değil, senin yanındaki beni özledim,

Birlikte kurduğumuz geleceği tek başıma gömdüm.

Şimdi kalbim bir istasyon, trenler hep gecikmiş,

Sen son seferdin belki... bende bütün yollar bitmiş.

Bana aşkı anlatma, ben enkazından çıktım,

Bir çift gözün uğruna kaç aynayı kırıp baktım.

Kendimi sana göre kesip biçtim, terzi oldum,

Sen üzerime olmadın, ben kendime dar oldum.

Bir zamanlar sesinle uyurdu içimdeki deniz,

Şimdi dalgalar kıyıya vuruyor, kıyıda kimse yok, sessiz.

Sana bir gökyüzü verdim, sen yıldızları söndürdün,

Ben karanlıkta yol ararken kendi gölgemi öldürdüm.

En acısı ne biliyor musun? İhanet değil,

Bir zamanlar gözünde gördüğüm o adam artık değil.

İnsan sevdiği gidince yalnız kalmıyor sadece,

Kendi geçmişine bile yabancılaşıyor gecelerde.

Ben sana bir ömürlük sessizlik borçluyum,

Çünkü adını anarsam hâlâ sana dönüyorum.

Dışarıdan bakınca iyiyim, bu da ayrı bir yalan,

Bazı yaralar kapanmıyor, sadece tenle kamufle olan.

Bir gün biri sana beni sorarsa...

İyiydi de.

Ama sakın sevdi deme.

Çünkü ben seni sevmekle kalmadım.

Ben, seninle yaşayacağım hayatı da sevdim.

Ve sen...

Hiç yaşanmamış bir ömrün hatırası oldun.

Bir gün iyileşir miyim bilmiyorum...

Ama şunu öğrendim:

Bazı insanlar kalbinden çıkmaz.

Sadece kalbin, onlara yer açmaktan vazgeçer.