Âyân Olur

Dâneye bakan ne bulur?

Kabuğu göze, sırrı gönle dokunur.

Ona ancak temizler dokunur.

Derûn pâk olana âyân olur.

Ten, câna misal, hakikat lisan olur.

Derviş, hâliyle hemhâl olur.

İdris dervişe hırka dokur,

Hırka onda hâl olur.

Hırka, aşksız da libâs olur.

Kelâm haktır, hâl olursa kemâl bulur.

Bir gün vakit nihayet bulur,

Hâlin kelâmına suâl olur.

O gün hâlin nice olur?

Bil ki kelâm, hâlsiz de riyâ olur.

Hoş bir lafız olur da,

O lafız ile nûr dahi ziyâ olur.

Mâide sofrası Yûnus'a kurulur,

Kâsıma inci mercan nihân olur.

Cân sırrının kapısı cânân,

Ten perdesini aşan buluşur.

Firavun sarayında çengi cânân,

Gül tenine bakan Hâmân'la buluşur.

Sendeki bakışta Cânân,

Perdeyi kaldır, âyân olur.

Cân bir, Cânân bir olur da,

O vakit beşer dahî İnsan olur.

Mülk sırrın açar, beyânı âyân olur…