Seni Sevdiğim İçin Özür Dilerim 1

Seni sevdiğim için özür dilerim...

Belki de en büyük kabahatim buydu:

Yıllardır panjurlarını pas tutturduğun o pencerene

Bir kucak sabah güneşi bıraktığım için.

Yıllardır sığındığın o uykudan,

O kendi ellerinle kazdığın sessizlikten uyandırdığım için...

Zamanın çoktan unuttuğu bir takvimde,

Teninin yeniden bahar gibi koktuğunu sana hatırlattığım için...

Küllerin altında, kendi yangınından kaçan bir kıvılcımdı yüreğin.

Belki de hatam;

Nefesimle o hırçın koru yeniden alev yapmaktı,

Sırf sen ısın diye içindeki o sönmüş ateşi yeniden yakmaktı.

Tuttum senin, o yıllardır tırnaklarını avucuna gömdüğün ellerinden;

Oysa sen, bu dünyada yer kapladığın için bile,

Herkesten af dileyen biriydin.

Ben sana dokunmadan,

Sadece gölgeni sararak iyileştirmek istedim yaralarını,

Sen ise bir dokunuşun bile ,

Teni feda etmek olduğunu söyleyen bir dünden geliyordun.

Bir yanın yerçekimine kafa tutmak istiyordu belki,

Ama diğer yanın, kanatlarını geçmişin acılarına bırakmıştı.

Ben sana gökyüzünü gösterdim,

Sen ise yukarı bakarken bile

Dipsiz bir uçurumun kenarında gibi titriyordun.

Oysa sevda dediğin,

Birinin kabuk bağlamış acısını kanatmak değil,

O sızıyı incitmeden, iyileşeceğine ikna ederek öpebilmekti.

Birinin karanlığına kibrit çakıp gitmek değildi sevda yalnızca;

O kendi gözlerindeki ışığı fark edene kadar,

Gözbebeklerindeki karanlığa yoldaş olabilmekti,

Fırtınada kanat kanada, rüzgarda uçabilmekti.

Ben taze, hiç dokunulmamış bir gökyüzü getirmiştim sana,

Sen ise sırtında kilitleri paslanmış bir ömrü taşıyordun.

Ben senin tavanına yeni yıldızlar çivilerken,

Sen o zifiri yalnızlığında aşağı düşmemek için

Kendi acılarına tutunuyordun.

Ben senin ruhunun en çok üşüyen, en çok sakladığın yerini öptüm.

Sen sevilmeyi bir ceza zanneden o ürkek çocuk gibi,

Sana uzanan her eli korkarak ittin.

Ben ise her geri çekilişinde,

Yine seni böylesine karşılıksız sevdiğim için ,

Kendimden özür diledim...

Ben yine de beklerim seni...

Yeter ki bir gün o kaybolduğun geçmişin sokaklarından kendi içine dön.

Yeter ki aynaya baktığında, başkalarının seni hapsettiği o acılı kadını değil,

Kendi gözlerindeki o mağrur, o kırılmaz kadını gör...

Hisset o küllerin altında yeniden canlanan o gizli ateşi...

Ve eğer bir gün,

Bütün o geçmiş odalarının kapılarını kilitler, korkularından sıyrılırsan;

Sana ne "Neden bu kadar geç kaldın?" diye hesap sorarım,

Ne de "Kaç bahar harcadın?" diye bahar sayarım...

Sadece sarılırım.

Sevemedim diye sakın sen benden özür dileme;

Ben senden dilerim sevgilim ,

Seni sevdiğim için özür dilerim...