DUVARLARDAN İLHAM

Dört duvar arasındayım,

Dost pencereler olmasa.

Onlar da isyan etmiş gibi,

Beni dinlemiyorlar şimdi.

Hiçbir yerde yok gölgen bile,

Dost bildiğim pencerelerde de.

Meğer dostlar da olamazmış,

Katmerli bu derde bir çare.

Sesin bile gelmiyor uzaklardan;

Geçemiyor duvarlardan, tuzaklardan.

Bu limandan yeni kalkmıştın daha;

Bıraktın hayalini, yalnız bir hatıra.

Duvarı nem, insanı gam öldürür;

Sevgilileri duvarlar böldürür.

Öldürsün penceresiz duvarlar beni;

Öldürsün ayrılık gamı da seni.

Tuğlalarla kenetlenmiş duvarda,

Anlayana büyük ibretler var.

Ruhumu açar güzel renkleri,

Duvarlar bana benzer, ben onlara.

HÜSEYİN ÜSTÜNSOY