GELDİK

 Her devirde olur bir aydınlık,

Sarar ardından zifiri karanlık;

Müddeti asırlık, bazen de anlık;

Biz, karanlıkları yırtmaya geldik.

Bir zamanlar ne güllerimiz vardı,

Dikenlere rağmen bahçıvan vefakârdı.

Bu gülleri telli dikenler sardı;

Biz, dikenleri koparmaya geldik.

Her yere vurulmuş binlerce mühür,

Göremeyenlerin yüzüne tükür!

Başka mührün esiri olamaz hür;

Biz, gerçek mührü göstermeye geldik.

Bir kanaviçe işlenmiş rengârenk,

Hiçbir şey olamadı ona eş ve denk,

Ümitlerimiz olamadı hevenk hevenk;

Biz, eksikleri tamamlamaya geldik.

İlk Nebi’yle kalktı muhteşem gemi;

Yok engel, tayfa olunca samimi.

Yaralamış gemiyi birkaç harami;

Biz, bu gemiyi yürütmeye geldik.

Hep gece oldu batınca güneş,

Sen yarattın her şeyi zıddıyla eş.

Sarsa da her yanımızı kor ateş,

Biz, gecelere “Dur!” demeye geldik.

Gürül gürül akıyordu çağlayan,

Set olmaya kalktılar zaman zaman.

Güç kalmadı onlarda, buna inan!

Biz, bunlara bir “Dur!” demeye geldik.

Onun uğruna kimler vermedi can,

Uğruna kimler feda etmedi canan,

Gördükçe bunları pekleşir iman;

Biz canı, cananı fedaya geldik.

 HÜSEYİN ÜSTÜNSOY