Ara Beni

ARA BENİ

Zulüm kokan

Tatsız tuzsuz dünyada,

Gözlerimin ferini

Çalan deryada,

Soğuk çehreli

Namluların hedefinde

Yapayalnız masumlara

Yağar beladan hücumlar...

Mazlumların incili sedefinde

Nasırlaşan ellerinle

Beni ara, ara beni.

Mazlum inler, ah eder;

Sallanır arş-ı alâ.

Timsah gözyaşlarıyla

“İnsancıllar” eyvah eder,

Görününce tabutum

Son tahtı musallada.

Karıncalanır ellerim

Dinmeyen dualarda,

Sayılıdır artık

Kesik soluklarım,

Döndü gözlerim

Kan çanağına...

Solgun yanaklarda

Beni ara, ara beni.

 Renklerden unuttum beyazı,

At koşturduğum üç kıtaya

Hükümdar olan olan ayazı,

İnkılâb edemedim

Asude bir bahara.

Hasretiyle tutuştum

Rengâren gökkuşağının.

Çıktım ağır ağır

Her bir merdiveni,

Seyredemedim pempe tabloları,

Dolduramadım gök mavileri

Yırtılan kucağıma...

Çalınan umutlarda

Beni ara, ara beni.

Tir tir titredim

Soğuk yüzlü zindanlarda,

Şehâdet haykırdım

Körpecik darağaçlarında,

Sağır oldu kulaklarım

Boş vaatlerden yalanlarda,

Mahkûm oldum kıtlığa

Zalim zorba açlardan,

Bunaldım insanlık

Terane ve safsatalarından,

Deliğinden iki kez

Geçtiğim hatalardan,

Yıldırımlarla yarışan

Feryatlarda ara beni.