İsterim

İSTERİM

 Bombalar, kurşunlar yağmur gibi;

Görünmez oldu kuyuların dibi.

Taş taş üstünde kalmaz,

Cirit atar kirli emeller,

Gelmez karanlık gecenin sonu.

Namusu kirletilmemiş

Bir memleket isterim.

Anaların ne ağıtları biter, ne çilesi;

Dindirir acıları bir tatlı sesi;

Kurumuş gözleri, nasırlaşmış elleri;

Her dem dualar söylenir dilleri,

Yankılanan ahları çatlatır kayaları,

Bulanmaz ne umutları, ne hülyaları…

Gözleri gülen analar isterim.

Çocuklar bilirim yaslı ve suskun…

Gözyaşları hıçkırıklarına karışmış,

İç çeker; düşmüş umutları yorgun;

Gezer meçhul yarınları karış karış,

Tatlı rüyaları dönmüş karabasana,

Aç karınları doymuş yalanlara…

Şen şakrak çocuklar isterim.

Usançlara tarafgir olmuş,

Yarınları emanet edeceğim gençler!

Yanakları çökmüş, yanakları solmuş;

Kursaklarında bırakılmış sevinçler…

Gülleri çiğnemiş, gülleri yolmuş;

Karartılmış pembe ufukları…

İnançlı, diri genç fidanlar isterim.

Niçin nazende dalgalanmaz bayrak?

Birlik yolu karanlık, çıkmaz sokak…

Vatan, bir lahza huzura aç;

Yemyeşil olsa dağ, bayır, yamaç…

Her şey olsa gökkuşağı gibi,

Kenetlenebilsek tuğlalar gibi.

Et ve tırnak gibi vatan isterim.

Herkesin tüten bir ocağı

Olsa işi, aşı, dertsiz başı…

Olsa sadece helal lokma telaşı,

Umutlarla dolsa kucağı.

Çalmasa kimse ekmeğimi,

Oynamasa kimse ekmeğimle…

Fırınlara göz dikmeyen

Ekmek kavgası isterim.