Narkozlu Mırıldanışlar

.

.

                                             Uzadıkça kısalırken hayat

Damarlarda dolaşır kimsesizliğin zehirli kanı

Göz bebekleri terler yol gözlemekten

Ürkütülmüş bir huzurun ardında üşür ruhlar

Ve dilsizleşir yüzü çalınmış gövdeler

Umutla göbek bağını keserken cellatlar

Titrer  tüm  pişmanlık tabanlı  cümleler

Dinlemeye takılır iç konuşmalar

Sesler ağır  ağır  çürür sabrın mahzeninde

Ve çözülür  suskunluğun  şifresi

Mazlumların rüyasından seçilirken kelimeler

Duyulur acılara banmış cümlelerin yankısı

Kaçırılmış bir treni yakalarcasına yaşanır hayat

Nükseder çocukluktan kalma vedalar

Ve tüm sıfatlarından sıyrılır insan

Üstü kalsın hesaplar öderken insanlık

Hayatın bel kemiğine vurur yedi kat karanlık

Kopar  kırkı çıkmamış zamanın  lifleri  tel tel

Biter  sağır  günlerin en  dilsiz geceleri

Ve mühürlenir  son nefes . . .

.

.

.