Yok Sayılmak

Kısır bir döngü gidişat

Tutarsız, bir o kadar istikrarsız.

Belki sıradan bir gün

Ya da sıradan bir an

Göz alabildiğince uzanan

Uçsuz bucaksız bir mekân

Eşliğinde yaşarken sayısız insan.

Dert, tasa, elem, keder

Ne varsa iç burkan

Şarkılarda hüzün

Ve hiç olmadığı kadar gri gökyüzü.

Hani umut, hani neşe

Gizlenmiş kuytu köşelere;

Ne zor yadsımak

Bir o kadar zor, yok sayılmak.

Günden geceye her geçiş

Yaşanır ara ara o tükeniş.

Serzenişim âleme

Sorarım hep, neden diye…

Sevgi olsa da tek çare

Eşliğinde huzurun,

Yoluna olmadım mı

Her daim kul köle.

Kırık bir plak

Çalmakta o şarkıyı

Yine dilek tuttum

Elime alıp o boynu bükük papatyayı.

Kıyamadım oysa yaprağını yolmaya,

Nasılsa bilmekteyim sonunu.