Yetmedi mi

Sıcacık bir bahar sabahı,

Leyleklerine kavuştu gökyüzü,

Martılar semada

Yarenlik ederken kırlangıçlara

Kulağıma gelen o ahenkli fısıltı.

Yaşa diyor tabiat,

Yaşa ve gör ve coş,

Gül her daim

Eşliğinde sevginin.

Park, bahçe her yer yemyeşil.

Kaldırım kenarlarında açmış erguvanlar

Sakin bir deniz ve sahilde masalar.

Çehreler yalın ve mutlu

Dert, tasa silinmiş adeta

Görmemek mümkün mü yaşanan huzuru.

Çok oldu kış biteli

Üzerinden geçti zaman

Kederi, elemi sileli.

Uğramasın hüzün artık yetmedi mi.