Tedirgin Çizgiler

Son duasını etmiş bir korkudur cesaret

Cümleler yalın ayak yürür öfkenin menziline

Sağır bir gerginlik sarar boşluğu

Nefesi pes eder  ketum başların

Ve Kaybetmekten korkmadığında  kazanır insan

Mürekkebe su katarken şairler

Rengini yitirir kanun hükmünde iç konuşmalar

Elindeki kanlı bıçağı bırakır zaman

Durur paslı gövdelerin içindeki saat

Ve can izi olarak kalır her vebal

Kendi terinde boğulurken insan

Acının harflerine şeddesini koyarken zaman

Bir hikaye başlar ayın ikiye yarıldığı yerde

Ölüm geceyle örer bedenleri

Ve karanlığın ufkuna yenilir yönler

Gölgesi  gömülürken endamsız hayatın

Beddualar saplanır  bir ölünün gırtlağına

   Birikir  kefareti ödenmemiş figanlar

Gülümseyişler kurur dudaklarda

Ve  bir sonraki durağa başlar yolculuk

Künyesi yarasındadır insanın

Karanlığı tamir ederken kanar adımları

Terli sayfalara düşer titrek kelimeler

Sustukça bulanır gece

Ve bir haziran daha düşer ömürden

.

.

.

.

.

.