Çoktan Geçtim

Körelmedim, köreltildim

Suçlamadım, yargılandım

Tenezzül dahi etmedim yalana

Ne varsa gücümün yetmediği

Toparladım dağınık kalbimi

El verdim en içten duygularla,

Çoktan geçtim kendimden

Geçemediğim onca insana rağmen.

Kanıksadım olmazın olurunu

Sorgulamadım bir kez dahi

Yanlış mı doğru mu…

Bilindik bir benim

Bilip bilmediğin var olan tüm yetim.

Körelmişim bir kez

Erişilmez benliğim…

Yine bildiğini okuyor cümle âlem

Ola ki tökezlesen

Şafak vaktidir dualar dilden dökülen.

Umarsız bir o kadar yalnız

Fütursuz belki de yerli yersiz.

Islandım sağanakta

Kol kanat gerdim kime inandımsa.

İstifledim ne var ne yoksa

Bir yanda adımı çağıran hayaletler

Bir yanda anlamsız sorular

İçten içe  yankı bulan.

Ne yoksunluk ne de mahkûmiyet

Olsa olsa bir dirhem huzur

Bir de kırık düşler.

Hayra alamet şu gördüğüm rüya

Uzun ve seyrelmiş bir yol

Çepeçevre sarılı muğlâk yarınlarla…