Fantazya

.

Toprak kertmesidir her insan

En derinde  yatar mezar taşsız ölüler

Sert yağmurlar döver bedenleri

Ve mühürlenir cümleler

Yıllar büyütürken acılar olgunlaştırır

Hurdacı gibi kapıdan geçer zaman

Güller  döner  küllere

Ve varışa beş kala tökezler insan

 Soylu bir olgunluktur hüzün

Durmadan matemle cilvelenir gölgeler

Üzeri geceyle örtülür sırların

Ve Yusuf’ların sırtında çürür gömlekler

Karanlık yağar gökten

Kırık kemiklerden yükselir ah’lar

Uyku tutmaz ölüm

Ve nabza göre ölüm sunar  kırbaçlar

Azad ile azap arasında yaşanır hayat

İçler haremliktir  dışlar selamlık

Demlendikçe  acır sabır

Ve yarasının közünde ısınır  insanlık

Zarı  incinir  umudun

Sessizliğe  iliklenir  sancılar

Dolar  iki  rekâtlık mühlet

Ve kapanır faili meçhul yaralar

 .

.

.

.

.