Yitip Gitmelerde Saklı

Anlam olmak istiyorum belki de

Adlandırmak anlam yüklemek

Tüm vahameti yükleyip gölgelere

Seğirtmek geceden güne

Bulutların nezdinde pür-ü pak yüzümde

Işık bulan ne ise

Kovmak gölgeleri,

Sonlandırmak acıları

Kırıp tam ortasından sığınmak

Yaralı yüreğine.

Ne beyhude oysa kıvraklığında

Zihnimin çakıl taşlarına takılı

Hatta kancalarına

Bilediğim gönül teline asılı

O hengâme yüklü varsayımlarım

Konuşlanıp da siperimde

Yoksun kılındığım nimetlerinden dünyanın

Küçük bir serçe kırılganlığında

Seyyah yüreklerin farkındalığı belki de.

Hicap edilesi sayısız detayda gizli

Varlık addedilen tezgâha çıkmış

Hani şu köşedeki bitpazarı.

Sanır mısın ki vazgeçilmezsin

Nezdinde evrenin görmezden gelsen de

Gök kubbeyi sarmış bak ebemkuşağı.

Dirayeti yitik bir gölgenin nazarında

Yıllanırken varoluşun hengâmesi

Kadar çapraşık olan kader yolculuğu,

Sonu bileyen o tahakküm

Hele ki yeti addedilen sevgi nasıl da

Mihenk taşı yola çıkıp da

Meyletmiş bir kez sona.

Vakur bir tını zaman zaman o gözyaşı

Yokluğa namzet sessiz gecenin

Bitimsiz hüznü.

Yitip gitmelerde saklı olsa nizamın

Serkeş terk edilişi

Yudumlamak aşkı devinirken yürek

Bilinmeze.

Külliyen yalan yoldan çıkmak mı

Sanırsın işin aslı,

Yeter ki sakla niyetini değmeden

Karaya kolla da aşkı

Varlığın tecellisi madem

Sanma ki aslı astarı yok sevdanın

Gönül kuşu titretirken yüreğin telini,

Nidası nasılsa yükselecek gök kubbeye.

Nazarında bil ki o nazenin ve serkeş

Yeni yetme düşler:

Kula kulluk etme yeter ki.

Aşkın tınısını duymak bile değer ölüme

Hep seslenmez mi yürek

İnletirken şu koca âlemi.