Gönül Gözüm Değdiği An

Anlık tedirginliklerim imgelem yüklü seyri âleminde

Yoksun kılındığım mı idi yoksa

Miraç bildiğim tam da dokunacakken

Uzaklaşan meftun addedilen

Aşk yüklü mızrabı gönlün

Dalmış da en derine

Peyda olmuş o tahakküm bin bir densizlikle.

Rabıtası en uzakta

Rakım bildiğim o mesafe

Gönül gözüm değdiği an aşka

Saf tuttuğum ve kıble bildiğim sadece bende saklı

Hele ki makamsız bir şarkının nakaratında gizli adın

Gizemli bir pervasızlık belki de hak bildiğim

Toz konduramadığım en saf halim:

Nice gömüt derinde

Ve saklı tek ganimet bil ki benimle.

Ben ki yol yordam bilmeden ilerlerim

El yordamı inan ki eğer ki hissettiysen

Sevip de gönül verdiğim.

Naif bir düşe geçirmişken tırnaklarımı

Kuru gürültü tüm heba olanın yansıttığı görüntü

Kuytularda saklanan kaçak göçek bir düş altı üstü

Çoktan rehin alınmış bir benlik benimki

Sona yürüyen ve solan bir gökkuşağı

Siyahın sınır dışı edildiği:

Beyaz ve pembe efkârın rengi belki de

Geri kalanı,

Deme sevgili susma ama yine de fazla ses etme.

Durağan bir yüzeyde yüzmeyi ne çok isterdim

Ve boğulmadan derinde varmak kıyıya

Sığ bilsem de düştüğüm o not kadar kaygan inan

Şu yürüdüğüm zemin.

Asılsız korkularım var benim

Ve zaman zaman katran karası istilası o zihnimin

Keşke güllük gülistanlık olsaydı şu fani dünya

Ne güzel olurdu sevgiyi yüreğe pelesenk etmek.