Unutuldu

Ahde vefa unutuldu

barış ↔ savaş  unutuldu...

tutku ↔ nefret unutuldu...

artık dalgaların kıyısında

deniz yıldızları toplamaz olduk,

yazdığımız barış şiirlerini

koyduğumuz şişeleri

dalgalara atmaz olduk...

Sadakat unutuldu

şiir kokulu dostluklardan uzaklardayız,

barış isteyemez olduk savaştan

 Hem şiirler, hem türküler susturuldu

Çiçek renkleri solduruldu

Meyve ağaçları kurutuldu

Pamuk tarlaları apartman doldu

Kuşlar vuruldu, yıldızlar da...

Artık gökyüzü ↔ yeryüzü yok...

unutuldu...

Bahar yorgunluğu da,

yaprak dökümü de

unutuldu...

Rüzgâr susturuldu

Yağmurlar da kar da durduruldu

Kirletildi doğa, deniz, kokutuldu

kendimize kendimizin ihanetiydi herşey.

Artık geçmiş ↔ gelecek yok...

Artık gidiş ↔  dönüş yok...

Artık gerçek ↔ hayal yok...

Artık gündüz ↔ gece yok...

çelişkilerimiz tartışılmıyor artık burada

Böcekler ısırdıkça canımız acımıyor

havamız kirlenmiyor,

Artık canımız hiç sıkılmıyor

kafamıza silah dayandırılmıyor emrivakiler için

biz sözün bittiği yerdeyiz...