Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Sömürge Çocukları

Açıldı uyku sersemi pencere kanatları.

Yaşanmışlığın özlenen kalıntıları yansımakta camın aynasından.

Işık parıltıları okullu çocuk siluetleriyle oynaşmakta.

İmreniyorum güleç yüzlü çocuklara, seyrederken...

Daha dün kandırılmış çocukları görmüşken, 

Hantal bir ağıt serpiştirerek medyun dudak uçlarımdan 

Çocuklardan saygı istiyorum sevgi vadederek...  

Bu kadar çok iyimserliği nasıl öğrenmiş olabilirim, bilemiyorum...  

Çok kafa yormuşumdur umursamasız doğurganlıklara

/doğurulan her yeni umursamasızlığa./

ufacık da olsa bir saygınlık kalmadı

sevinçleri gözümde gülümseyen

çocukluktan geriye...

 

Oysa bir köy var gözlerimde saklı

ve korkularıma annemin gece yarısı tesellileri,

ezbere bildiğim anne şarkıları

ve her biri bir başka umut vadeden yılların büyüttüğü

kavak yelleri

ve daha neler neler...

Kurudu zeytin dalları,

dünya kurudu...

Sömürge çocuklarına

kalmadı bir şey...

 

 

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Sömürge Çocukları

AliKemal AliKemal