Serenad

Şiirleri şarkı yaptım senin için, 
taşıdım pencerenin altına. 
Safa soktum karşında, 
akşamın farzında. 
Her mısra bir sure, 
her sözcük bir dua… 
Her dua bir yakarış, 
kavuşmaya dair…

Ben, tıpkı çizildiği gibi yaşadığım, 
yaşam tuvalimdeki yalnızlığımdan 
azat edildim de geldim, 
bir kölenin 
efendisine duyduğu aşkı 
sırtımda taşıyarak 
iki büklüm 
ve mil çekilmiş gözlerim yerine 
el yordamıyla…

Ve, iyi niyetini istismar etmeden 
haykırmak için şarkılarımı… 
Her şarkıyla serenad yapmaya geldim… 
Her mısra bir perde, 
her sözcük beş oktavlık gam… 
Her nota bir yakarış, 
kavuşmaya dair…

Bahçendeki çiçekler, 
her haykırışımda, 
belki perdelerini açarsın da 
bakarsın diye beklediler. 
Açsaydın, 
onlar da açacaktılar rengarenk. 
Kenardaki bir aralıktan, 
kendini göstermeden bakmışsındır belki, 
ama açmadın.

Tüm çiçekler bıraktılar dallarını, 
teker  teker gelerek 
dudaklarımdan öptüler. 
Seni koklar gibi kokladım her birini, 
attım balkonundan. 
Görür de alırsın belki, 
bıraktığım izlerde 
öpmek için dudaklarımı…